



vaderlandse literatuurtopper kwam ik er quasi-toevallig toe dit inmiddels beroemde boek ook te lezen. Het boek leende ik nota bene in de bibliotheek hier in Zweden!!
heeft met dit boek extreem calvinisme een gezicht gegeven. Door te trachten de innerlijke gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon bloot te leggen, kan een buitenstaander toch inzicht krijgen in de anders zo onbegrijpelijke gedachtengangen van dit soort groepen. Ik bewonder Siebelink in de manier waarop hij dat doet, in de allereerste plaats door nergens uiting te geven aan minachting of sarcasme, iets wat de schoonheid en "echtheid" van het verhaal zeer ten goede komt. Laat ik meteen wel ook opmerken dat ik de erg extreme colporteurpersoonlijkheden wat buiten de denkbare realiteit vind staan. Desondanks is het Siebelinks verdienste dat hij laat zien hoe het "geestelijk macht nemen over iemand" kan toegaan. Op het eerste gezicht lijkt de hoofdpersoon zich te hebben ontworsteld aan het denken van zijn vader maar onder invloed van "geestelijke machtsmensen" zie je hoe de hoofdpersoon toch weer onder de invloedsfeer daarvan terecht komt, ingebed in een denk- en taaleigen dat elke innerlijke tegenstand lijkt te kunnen weerstaan.
uiteraard verschillend voor Jönköping en Dordrecht, met z'n conseqenties voor hoe lang de kortste dag duurt. Dit jaar is dat 22 december, 07.07 uur. Volgend jaar agv het schrikkeljaar een dag eerder.
Ter vergelijking 22 december :
Dordrecht NB 51°46' - OL 4°45'
zon op: 8.46 uur
onder: 16.33 uur
Jönköping NB 57°47' - OL 14°42'
zon op: 8:46 uur
onder: 15.17 uur
Opmerkelijk is dus dat de dag wel gelijktijdig begint maar veel eerder ophoudt hier in Jönköping.
Het gelijk beginnen is in zekere zin toeval. Jönköping ligt echter 10° oostelijker dan Dordrecht en dus is het logisch dat de zon er eerder opgaat. Het feit dat Jönköping ook 6°noorderlijker ligt, maakt dat het verschil op de minuut af weer ongedaan gemaakt wordt deze dag. De komende dagen verandert dat echter weer!
Dat de zon in Dordecht later ondergaat is begrijpelijk omdat Dordrecht 10° westelijker ligt dan Jönköping. Doordat Dordrecht ook nog eens 6° zuidelijker ligt wordt het verschil nu versterkt.
Tijdens deze dag komt de pendule als het ware tot stilstand, maar krijgt allengs meer vaart naarmate de dagen verstrijken. De daglengte neemt na 22 dec dagelijks toe met 6, 15, 25, 34, 43 sekonden om op 6 maart uit te komen op precies 5 min. Vanaf 31 maart neemt de toename weer af tot de langste dag bereikt is op 20 juni. Daarna herhaalt zich het proces in omgekeerde richting.
Het blijft boeien!
Ik denk dan aan dat meisje dat op sterven lag en ook zo verknocht was aan haar teddybeer.... Ze lag daar maar in haar bed met haar onafscheidelijke teddybeer. Ze wist dat ze niet lang meer te leven had en dat ze niets mee kon nemen naar het leven hierna… maar ze wilde zóó graag haar teddybeer meenemen. Ze vroeg vader en moeder of dat kon… Die wilden haar niet bezeren en zeiden, vraag het maar aan de Heer Jezus zelf. Die nacht droomde ze. Ze stond bij de hemelpoort. Daar keek ze in het vriendelijke gezicht van een engel. Ze was wel een beetje bang van die sterkuitziende engel, maar vanwege z’n vriendelijke gezicht durfde ze hem haar vraag voor te leggen. "Ik wil zo vreselijk graag mijn teddybeer meenemen als ik zo de hemel binnenga, mag dat?", vroeg ze. Ze was bezorgd dat de engel misschien haar verzoek zou afwijzen. De engel glimlachte echter. Maar waarempel, ze kreeg hetzelfde antwoord als haar ouders haar gegeven hadden… "vraag het zo maar aan de Heer Jezus zelf! Je zult Hem gauw ontmoeten!" Nu keek ze door de wijd open poort de hemel binnen. Het eerste wat ze daar zag was Jezus zelf die haar tegemoet snelde. Toen ze Hem zag begon ze helemaal te stralen en ze rende naar Hem toe! Bij de ingang, waar ze had gestaan toen ze met de engel sprak lag haar teddybeer. Op de grond…. Toen ze Jezus zag had ze hem pardoes losgelaten …
Kijken wij mogelijk te weinig naar Jezus? “er klonk een stem uit de wolk: Deze is mijn Zoon, de geliefde, hoort naar Hem. En opeens, rondkijkende, zagen zij niemand meer bij zich dan Jezus alleen.” Mk.9
Wat dat betreft, denk ik dat het nauwelijks wat uitmaakt of we ons tot de baptisten, katholieken, gereformeerden of welke christelijke groep dan ook rekenen. We koesteren onze opvattingen zoals een kind z'n teddybeer koestert.
doen voor anderen. Dat geldt al heel vroeg op het terrein van kleding, haardracht, versiering en in toenemende mate het bezit van dingen buiten ons, die ons status geven in de gemeenschap. Allen zijn we ons daar als volwassenen meer of minder van bewust.
paar eeuwen terug zei iets wat zeer behartenswaardig is. Hij was in discussie met een atheist en zei tegen hem: "Stel nu dat jij uiteindelijk toch gelijk hebt en dat het leven inderdaad ophoudt bij de dood. In dat geval is er geen verschil tussen jou en mij. Mijn leven is zonder werkelijke grond een leven van innerlijke vrede en rust geweest en heb een gelukkig leven geleid.
Maar als ik nu eens toch gelijk blijk te hebben, dan heb ik dus alles gewonnen, maar jij hebt alles verloren en zult je voor eeuwig voor je kop slaan dat je deze keuze hebt afgewezen. Je krijgt dan wat jezelf wilde: een leven(?) zonder God. De Bijbel noemt dat de hel. Waarom zou je zo'n groot risico lopen om verloren te gaan?"
heb ik hieronder de situatie rond Rachab, de hoer en haar geloof in de God van Israel geschetst. Het ronduit spannende verhaal is vermeld in Jozua 2 en het vervolg in Jozua 6.
In de geschiedenis waarin Rachab centraal staat, wordt duidelijk hoe wanhopig zij is (geweest), maar ook hoe zij gelooft dat Israels God haar helpen wil. Rachab wordt meerdere malen in het NT genoemd (zie verderop) en daar een voorbeeld van geloof genoemd. De vraag die nog even open blijft staan is HOE dat geloof dan wel zichtbaar werd.
Maar eerst even de feiten:
+ zij en haar familie zich in Rachabs huis zullen bevinden op het moment van de inname van de stad;
+ Rachab aan het raam hetzelfde scharlakenrode koord bindt waarmee zij zojuist de mannen heeft neergelaten aan de buitenzijde van de muur;
+ zij deze zaak niet ruchtbaar maakt.Het NT spreekt zich uit over Rachab op drie plaatsen. Het is interessant om te zien hoe.
Hb.11:31 "Door het geloof is Rachab, de hoer, niet met de ongehoorzamen omgekomen, daar zij de verspieders met vrede had opgenomen." NBG Wat uiterlijk een daad van landverraad lijkt te zijn heeft God via de Hebreeënschrijver beoordeeld als een daad van overgave aan Hem zelf, een zich afkeren van haar zondige leven als hoer en van haar volk dat de God van Israel niet wilde erkennen. (De Schrift noemt hen daarom ongehoorzamen.) Haar geloof bestond niet slechts uit een vrome overtuiging, maar bleek ook uit de daad om de verspieders in haar huis op te nemen vanuit een gezindheid van "vrede", zonder vijandig gezind te zijn. Uit die houding en daad bleek haar geloof.
Jak.2:25 "Werd niet ook Rachab, de hoer, rechtvaardig verklaard om wat ze deed, toen ze de verkenners ontving en langs een andere weg liet vertrekken?" NBV Jakobus laat zien dat haar geloof tot uitdrukking kwam in de daad van ontvangen en laten vertrekken.
De vraag is of niet toch haar gelovig spreken uiteindelijk de daad van geloof is, zoals Jonathan stelt. Echter beide verzen benadrukken juist de daad die zij stelt, als dat waaruit haar geloof blijkt. In beide NT-verzen staat feitelijk niets over wat zij heeft gezegd. Dat heeft zij weliswaar gedaan zoals blijkt uit de geschiedenis in Jozua 2, maar het wordt in het NT niet benadrukt. Ter voorkoming dat je de Bijbel laat buikspreken, denk ik dat het dan ook niet juist is om het geloofsspreken hier toch als de feitelijke basis van geloof te bestempelen.
In volgorde gedacht ... Allereerst was het geloof een innerlijke overtuiging geworden in Rachab - iets wat alleen God zag. God beproefde haar geloof door het zenden van de twee verspieders naar haar. In die ontmoeting kreeg haar geloof handen en voeten. In haar keuze om de mannen te verbergen en vrij te laten gaan koos ze actief voor de God van Israel en gaf ze blijk dat ze innerlijk haar eigen goden en volksgenoten had verlaten. Dat zij halverwege de geschiedenis ook uitspreekt in de God van hemel en aarde te geloven is feitelijk iets wat bevestigt wat al een innerlijke keuze van haar hart was en vaste vorm kreeg in haar daad. Het vormt er één geheel mee.
Het is een wijze van Grieks-hellenistisch denken om spreken en handelen te scheiden. In Joods denken is het woord dabar (= spreken) een onverbrekelijke band tussen zeggen EN daarnaar handelen! Wie zegt te geloven, maar niet de keuzes maakt die daarbij horen, huichelt en gelooft niet echt. Het belijden van zonden en zich laten dopen moet gepaard gaan met een andere levenswijze. Johannes de Doper doorziet de farizeeën als zij ook tot hem komen om gedoopt te worden, maar hij weigert hen te dopen en noemt hen addergebroed, juist omdat hun werken niet met de zondenbelijdenis en doop in overeenstemming zijn.
Last but not least lezen we in Mat. 1:5 dat Rachab de hoer, de moeder werd van Boaz, de man van Ruth maar ook de grootvader van koning David. Zowel Rachab als Ruth, beiden vreemdelingen werden opgenomen in het geslachtsregister van de Messias. God zelf was hier de regisseur!
Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!
van deze rubriek. Nee, ook al blijft een mens regelmatig nadenken en vragen stellen over zijn eigen identiteit, is het woord crisis voor mij niet zo zeer aan de orde.
aspect, n.l. waarden: hoe denk je over iets. Vroeger had ik altijd het idee dat dat nogal statisch was. In grote lijnen is dat misschien ook wel zo. Maar hoe ik iets beleef, b.v. een samenkomst is iets wat mettertijd kan veranderen doordat jezelf bepaalde veranderingen hebt ondergaan. Dat is niet iets waar je je altijd bewust van bent. Ik werd daar plotsklaps aan herinnerd, doordat iemand tegen me zei: “Vroeger zei je iets heel anders hoor!” En dan realiseer je je dat je verandert...
foetale alcohol syndroom. Ik geloof dat ik de afkorting wel eens had gehoord maar veel meer dan dat ook niet! Dat was echt even schrikken! Onwillekeurig gaan je gedachten uit naar je eigen kinderen en kleinkinderen en met dankbaarheid constateer je dat zij niet met dit syndroom belast zijn. Als je het programma ziet – alleszins de moeite waard! - word je je bewust wat een vreselijke uitwerking alcohol kan hebben op een ongeboren kind. Eén glas met een alcoholische drank kan al blijvende negatieve gevolgen hebben! En je zou tegen iedere toekomstige moeder willen zeggen: laat het toch alsjeblieft uit je hoofd om alcohol te drinken als je zwanger bent! Neem geen enkel risico op dit punt.
Hiermee krijgt de krant zicht op hoe de buitenwereld op hun nieuws- en debatartikelen reageert.
de slang op de staak in Numeri 21:4-9 begrijpt gelijk waar het omgaat. Het volk dat gebeten was door slangen moest kijken naar de koperen slang op de staak. Wie dat deed werd gezond. Door dat te doen stelden ze feitelijk hun vertrouwen op de God die hen dat middel tot genezing gaf. Op precies dezelfde wijze worden ALLE mensen opgeroepen om te zien op Jezus die daar hing aan het kruis om al ons kwaad te verzoenen. Geloven we dat? Dan worden ook wij genezen van de kwaal die de zonde in ons leven heeft veroorzaakt en worden we opnieuw geboren! Wij hoeven helemaal niets te doen, anders dan te "kijken". Alles is al gedaan. Je hand ophouden en eeuwig leven ontvangen. Het lijkt te mooi om waar te zijn. Let wel, het IS waar!
Eindelijk werd het 23 juli: de dag waarop het nieuwe Van der Poel-orgel zou worden geleverd.
Met wat kunst en vliegwerk werd het orgel in verschillende delen door ons uit de auto getild en op z’n toekomstige plaats gezet: een zwaar klusje! Na het plaatsen van de basisunit, werd het bovenfront erop geplaatst. De dag daarop werd het orgel geïntoneerd (aangepast op de akoestische omstandigheden van de kamer).

Hevige regenval in het glooiiende landschap in onze omgeving veroorzaakte de laatste weken aanzienlijke schade aan wegen, vooral in Gränna, hier 30 km vandaan. Hele stukken weg brokkelden af. Ook werd
de grond onder weggedeeltes
weggespoeld.
Joh.3 is het Nicodemus die Jezus opzoekt en wel ’s nachts, ook al kan dat ook ’s avonds betekenen. Als farizeeër - geestelijk leider van het volk – was het evenwel niet okay om Jezus op te zoeken. De overige farizeeërs moesten niks van Jezus hebben zo blijkt telkens weer uit de evangeliën. Nicodemus was echter tot de conclusie gekomen dat Jezus geen charlatan kon zijn, gelet op de tekenen en wonderen die Jezus deed. Opmerkelijk is dat hij openlijk toegeeft dat niet alleen hijzelf maar ook de andere farizeeën “weten” dat Jezus een goddelijke missie heeft, want zo zegt hij “niemand kan deze tekenen doen, die U doet, tenzij God met hem is” (3:2). Desondanks willen zijn “collega-leiders” niets met Jezus te maken hebben. Zij willen gewoon niet! – ook al zijn ze van binnen eigenlijk wel overtuigd, kunnen ze eigenlijk niet om Jezus heen…