Wat een creatie! Echt evolutie?

Tijdens het surfen kwam ik ergens een foto van deze vis tegen. Onvoorstelbaar!! Heb 'm toch even kunnen lokaliseren als een zogenaamde lion-fish (ca 20 cm lang), die kennelijk erg roofzuchtig is en onvoorstelbaar grote hoeveelheden vis verorbert tot 2/3 van zijn eigen grootte. Zwemt o.a. in de buurt van Curacao. Was erg onder de indruk van de vis toen ik 'm zo even zag en in mijn ogen is het een typisch creatief product van de Schepper. Mensen wat een creatie!! Wie verzint nou zo iets? Dat kan toch alleen maar in het brein van een Schepper opkomen? En dan denk ik bij mezelf. Toe nou mensen, zoiets ontstaat toch niet door geleidelijke ontwikkeling? Kom nou even! Denk nou ff na! :)

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Een reekalfje in de tuin ...

Vorige week hoorde ik vrouwlief roepen: kijk eens in de tuin rechts: een reekalfje! Ik bevond me in de studeerkamer boven en liep snel naar de balkondeur. Het diertje bevond zich bij de aalbessenstruiken in onze tuin, waarvan ik de meeste aalbessen inmiddels al had geplukt. Toen bleek dat het geen aanstalten maakte om snel weer te vertrekken schuifelde ik voorzichtig en met de camera in de aanslag het balkon op. Het beestje bevond zich misschien op zo'n 15 meter afstand van me, maar ook al zag het me, was dat kennelijk geen reden om onmiddellijk te vertrekken. Het dier kon nauwelijks ouder zijn dan ca 2,5 maand, maar had inmiddels geen witte vlekken meer die zo kenmerkend zijn voor heel jonge reekalfjes. Ik vroeg me af hoe het dier daar gekomen was, want ons tuinhek was gesloten en het hek was naar het mij leek toch wel te hoog om er zomaar even overheen te springen. Mogelijk was het via andere tuinen hier beland. Het beestje maakte absoluut geen aanstalten om weg te komen maar bleef snuffelen aan planten, struiken en onze kompostbakken. Op een gegeven moment vleide het zich zelfs een tijdje neer. Dat was voor mij aanleiding om wat dichterbij te komen, niet wetend hoe het zou reageren als ze me op het gras zou zien. Via de voordeur en het gras naast ons huis om maar geen geluid te maken, trachtte ik voorzichtig over het gras lopend dichterbij te komen. Dat lukte eigenlijk zonder mankeren ook al hield ik er rekening mee dat ze op enig moment toch zou wegrennen. Dat gebeurde echter niet. Het dier zag me regelmatig en dan bleef ik stokstijf staan, ondertussend voortdurend foto's makend. Na enkele ogenblikken kijken, ging het dan echter weer verder met snuffelen en keek ze ook weer gewoon een heel andere kant op. Die momenten nam ik echter te baat om al dichterbij te komen totdat ik op slechts enkele meters was genaderd, steeds doorgaand met foto's makend. Het beestje raakte daardoor echter toch niet in paniek. Wel probeerde het af en toe een plek in de omheining te vinden via welke ze zonder te hoeven springen in het bos achter het hek zou kunnen komen. Die mogelijkheid was er echter niet. Kennelijk zat de schrik voor mensen er op die jonge leeftijd nog niet echt in. Toen we even later zelfs met z'n tweeën waren, bleef het diertje gewoon op haar plek staan.Omdat ik wel eens had gehoord dat kalfjes gemakkelijk door de moeder verstoten worden als ze door mensen worden aangeraakt, besloten we niet nog naderbij te komen, maar opende het hek om haar de gelegenheid te bieden op die manier de weg naar de moeder terug te vinden. Om het dier te helpen zich die kant uit te begeven, benaderde ik haar via de achterzijde waardoor ze inderdaad die kant uit liep en op een gegeven moment het tuinhek uit en het bos in liep. Na een poos binnen te zijn geweest, ging ik later weer even kijken en zag het dier op zo'n 30 meter afstand tussen de struiken en maakte daar regelmatig klagelijke geluiden, iets wat ze niet deed toen ze zich nog bij ons in de tuin bevond. We vonden het beiden een heel leuke ervaring om zo dichtbij het dier te kunnen komen. Je hebt echt het gevoel dichtbij de natuur te leven op deze manier. Oudere exemplaren zijn zoals bekend aanmerkelijk schichtiger.

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Winter 2009-2010 om niet te vergeten

Al eerder schreef ik over wintergenot in Huskvarna. >De winter was van dien aard dat ik reden meende te hebben een soort vervolg te schrijven, gewoon om nog weer eens te kunnen herlezen en kijken hoe het ook al weer was....

Zeven februari waren de sneeuwbergen aan de wegkanten zo groot en hoog geworden dat auto's elkaar vrijwel niet meer konden passeren. Ik weet niet hoeveel vrachtwagens waren nodig om de vele kubieke meters naar andere oorden te transporteren teneinde de weg weer normaal begaanbaar te maken. Het weekend van 20 en 21 februari viel er extreem veel sneeuw en bereikten we het hoogste punt aan sneeuw: minimaal 65 cm sneeuw in de tuin en om de compostcontainer, het tuinhek en onze voorraad kachelhout bereikbaar te houden, moesten er steeds weer opnieuw gangen gegraven worden door de tuin.... Ja, het was hier best wel extreem (voor ons doen).

In de week erna zag het er naar uit dat het zou gaan dooien en gelet op de enorme sneeuwmassa op het schuur/garage- en terrasdak leek het me raadzaam om deze daken wat te ontlasten.

Enkele wetenswaardigheden over het Vätternmeer.

Het Vättern-meer is best bijzonder te noemen. Voor ons is het natuurlijk omdat we er zo dichtbij wonen (2,5 km) en er regelmatig naar kunnen kijken, maar het is ook best bijzonder vanuit andere gezichtspunten.

Vättern is het op één na grootste meer van de Europese Unie.

Het meer dat nóg groter is, is tevens het

grootste Zweedse meer Vänern dat iets noordwestelijk is gelegen van Vättern.

Het meer is gemiddeld 40 meter diep (best veel dus!!) en op z'n diepst zelfs 128 meter en heeft een

wateroppervlakte van 1940 vierkante kilometer, net iets kleiner dan de

Nederlandse provincie Limburg en een volume van 74 kubieke kilometer.

Op z'n breedst 31 km, gemiddeld echter bijna 14 km met een totaal van bijna 12.000 eilandjes en riffen.

De kustlijn is 520 km en 300 km als je het fietsend doet... Jaarlijks wordt een week voor midzomer (halverwege juni) de nationale wielerronde gehouden rond het meer, Vätterrrundan geheten, waarbij 20.000 enthousiastelingen in zo kort mogelijke tijd rond het meer jakkeren, een uitermate populaire bezigheid voor sportminnende zweden.

Vättern is het laatste meer dat bevriest in Zweden, voornamelijk veroorzaakt door het feit dat het meer zo diep is.

Sinds 128 jaar geleden is het meer 49 keer bevroren geweest. De laatste 25 jaar echter maar zes keer. Of het dit jaar gaat lukken, is uiteraard nog onbekend, maar de kansen zijn groot.

Dat betekent dan wel dat het voorjaar zo een paar weken later valt, vanwege de afkoelende werking van het meer.

Daartegenover staat dat het winterklimaat wat droger en aangenamer wordt als het meer bevroren is. In 1942 was het ijs tussen Gränna en het grote eiland Visingsö

bevroren tot 26 mei en het had een maximale dikte van 84 cm.

Tijdens de jaren dat het meer bevriest

gebeurt dat doorgaans eind januari/begin februari. De gemiddelde duur ligt op 59 dagen.

Het meer heeft over het hele jaar gemeten een gemiddelde watertemperatuur van 7,8 graden. Knap koud dus!

Zwemmen doen de Zweden dan ook bij voorkeur in de kleinere meren rond Vättern, die veel eerder opgewarmd zijn dan Vättern.

Zwemmen gaat wel, maar de temperatuur van het water is dan zeer afhankelijk van de windrichting en wordt over het geheel genomen pas wat aangenamer in de loop van augustus.

Desondanks is het strand van Jönköping, dat een paar kilometer breed is

gedurende de zomer zeer populair onder de badgasten.

Het meer wordt ook als nogal

verraderlijk bestempeld vanwege de onberekenbare stromingen die gevaarlijk zijn voor zowel badgasten als kanopeddelaars, bepaald geen voor watersportbeginners dus.

Het meer wordt ook als spannend beoordeeld (ook door ons). De luchten weerspiegelen zich op steeds wisselende wijze met als gevolg dat het meer er steeds weer anders uitziet.

Het Vätternmeer ligt op 88,5 meter boven de zeespiegel en vormt een deel van de Oost-West-verbinding via tal van sluizen in het Götakanaal conform bijgaand schema.

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Film over torenvalken

Het is vaak lastig om vogels te onderscheiden, vind ik. Het kost veel moeite om ze te ontdekken en wat krijg je dan nog te weten over deze gevederde vrienden? Toch is het iets wat vaak de moeite waard is om te leren kennen.

Van een Zweedse filmer zag ik laatst een indrukwekkende film over het wordend gezinsleven van torenvalken. Hij filmt helemaal vanuit het perspectief van een torenvalk met alles wat daar bijhoort.

In de film maken we kennis met een twee torenvalken, die een paartje vormen en een "gezin" stichten. Het mannetje zorgt gedurende de broedperiode voor de maaltijden (hoofzakelijk veldmuizen) en ik vind het heel bijzonder hoe deze filmer erin is geslaagd diverse jachtmomenten van begin tot eind te filmen. Je ziet hoe het Zuid-Zweedse landschap met sneeuw allengs verandert in lente en vroege zomer, maar ook wat er zo allemaal gebeurt rond de kerktoren, zaken die de torenvalken als het ware ongemerkt gadeslaan. Een heel stukje cultuur wordt in de film op die manier en passant meegeleverd.

Wintergenot in het Zweedse Huskvarna

Het is me een wintertje wel! Al weken lang is het kwik niet boven nul geweest. Sneeuw ligt er ook, ook al sinds een aantal weken terug. Wel fijn dat het blijft liggen, dat maakt het wat lichter als je 's avonds buiten bent. Begin deze week kwam er ook nog even 25 cm bij. Sneeuw ruimen is bijna een dagelijkse bezigheid. Ook de weg naar het tuinhek en naar de compostcontainer en de houtvoorraad voor de tegelkachel moet uiteraard begaanbaar blijven.

Regelmatig werk aan de winkel dus...

Zeven jaar geleden, onze eerste winter hier, hadden we ook een strenge winter met langdurige sneeuw en ijs, maar deze winter heeft alles in zich om die van zeven jaar terug glansrijk te overtreffen. Toen lag het Vätternmeer dicht in februari en ik herinner me dat ik met slee en al een kilometer of wat over de ijsvlakte liep.

Zover is het nu nog niet, maar het begin is er wel.... terwijl het nu nog maar half januari is. Het feit dat het meer aanstalten maakt zo vroeg in de winter te bevriezen, betekent dat het water dit keer heel rap is afgekoeld. Maar wat wil je ook na een maandje matige tot strenge vorst....

Deze begindagen

hevige regenval

Hevige regenval in het glooiiende landschap in onze omgeving veroorzaakte de laatste weken aanzienlijke schade aan wegen, vooral in Gränna, hier 30 km vandaan. Hele stukken weg brokkelden af. Ook werd de grond onder weggedeeltes weggespoeld.

Op de rechtse foto wordt duidelijk hoeveel feitelijk is weggespoeld, daar de aansluitingen op de riolering nog op hun oorspronkelijke plaats zitten!!

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!