muzikale jeugdherinneringen

Laatst werd ik plotsklaps herinnerd aan Heintje, dat jonge Limburgse jochie dat tijdens mijn jeugdjaren populair was. Hij zong over z'n mama.... Ik zocht even en jawel, hier is ie... Luister maar... Het zal in 1969/1970 zijn geweest....

Als ik m'n gedachten even laat gaan komen er meer nummers boven drijven....

Tijdens de Franse les in 1968/69 luisterden we o.a. naar Champs Élysées.... bij een leraar die altijd met een knal de deur van het lokaal dichtsmakte en een ijzeren discipline afdwong... ja ik weet het nog precies....

Van het een komt het ander... Wat ik ook heel wat keer beluisterd heb is het liedje van Lewis... niet de bekende met z'n prachtige vertellingen over Narnia en andere boeken over interessante christelijke thema's maar eentje die z'n song "mijn gebed" noemde maar eigenlijk vooral wat mijmert over orgelmuziek en dat ie werd gepest.... Ik zocht het even op. Het was in 1970.

Thuis luisterde ik regelmatig naar Feike Asma. We hadden thuis een 45-toerenplaatje van hem waarop hij Cantilena speelde van Joseph Rheinberger. De Toccata van Grison speelde hij aan de andere kant. De uitvoering op Youtube van hem is echter niet dezelfde als die we thuis hadden. Die was gewoon veel mooier ... Nu luister ik nog regelmatig naar de uitvoering van Klaas-Jan Mulder.

Iets anders wat vroeger veel indruk op me maakte was de groep Ekseption die o.a. de overbekende Toccata van Bach (Rick van der Linden) speelde op een eigentijdse wijze... Vond ik indertijd echt top! 'k Vind 'm nog steeds wel leuk om naar te luisteren. (De originele uitvoering heb ik inmiddels al zo vaak gehoord dat ie wat is gaan vervelen....) Kan het in 1976 zijn geweest? Ik weet het niet echt meer ....

We hadden ook een 45-toerenplaatje van "de zingende zusjes" ook al stonden op het plaatje thuis wat andere liederen. De manier van zingen herken ik echter direct. Erg gedateerd natuurlijk, maar toch, de inhoud van wat ze zingen blijft onveranderd groots.

Eén van de weinige 45-toeren plaatjes die ik zelf ooit kocht was "Bridge over troubled water" van Simon and Garfunkel in deze uitvoering.... meen ik.

Eind tienertijd luisterde ik naar Carel Heinsius "hardop gedacht" via m'n Philipsbandrecorder. Heb er niks meer van... Jammer dat ie niet op Youtube te vinden is. Had best weer eens willen luisteren.

De LP van Ieteke vond ik ook altijd wel mooi... Ook helaas niks van te vinden op Youtube.

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Hodos - luisterliedjes

Surfend op het net, kwam ik plotsklaps uit bij een site van een muziekgroep die ik misschien zo'n 30 jaar geleden regelmatig beluisterde: Hodos. Waarschijnlijk had ik de liedjes op een cassettebandje, want LP's bezat ik niet, volgens mij met liedjes van de LP "Ik wil je iets vertellen".

Nooit geweten wat die naam Hodos (Grieks voor "de weg") betekende tot ik vanmiddag op hun website (niet meer actief) terecht kwam. 

Echte evangelische luisterliedjes van Nederlandse bodem. Je kunt er ook een aantal online beluisteren. Heel leuk en beslist de moeite waard om even bij stil te staan. 

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Van der Poel orgel

Eindelijk werd het 23 juli: de dag waarop het nieuwe Van der Poel-orgel zou worden geleverd.

Al vijf jaar eerder had ik mijn oog laten vallen op de orgelprodukten van Van der Poel, een sympathieke, maar ook uiterst kundige orgelbouwer van Nederlandse bodem. Na eerst andere topmerken als Johannus, Domus en Cantor te hebben onderzocht kwam ik uit bij Van der Poel die naar mijn smaak en inzicht de orgels van eerder genoemde fabrikanten zeer wel overtreft in vergelijking met de klankexpressie van echte kerkorgels.

Afgelopen voorjaar werd ik geïnspireerd om de draad opnieuw op te pakken en tijdens ons bezoek aan Nederland bezocht ik hem opnieuw om in de daarop volgende weken tot een definitieve keuze te komen.

Meerdere malen heb ik mij tijdens de periode eraan voorafgaande afgevraagd of het wel echt werkelijkheid zou worden. ’t Was toch eigenlijk te mooi mooi om waar te zijn.
Maar het werd waar!
Met wat kunst en vliegwerk werd het orgel in verschillende delen door ons uit de auto getild en op z’n toekomstige plaats gezet: een zwaar klusje! Na het plaatsen van de basisunit, werd het bovenfront erop geplaatst. De dag daarop werd het orgel geïntoneerd (aangepast op de akoestische omstandigheden van de kamer).

twee disposities
Er zijn twee type orgels in dit orgel verenigd: een barokorgel, speciaal gericht op het spelen van de Duitse orgelliteratuur ten tijde van J.S.Bach en daarnaast een meer Nederlands georiënteerd orgel voor het spelen van meer romantische werken van de 19e en 20e eeuw. De registers doen dan ook dienst voor beide orgels met voor beide orgeltypes een verschillende klankkleur.

techniek
Ook al ziet het orgel eruit als een klein pijporgel, toch is het orgelgeluid geheel en al digitaal electronisch. Het binnenwerk van het orgel heeft veel verwantschap met het moederboard van een computer.
De klank van het orgel is niet gebaseerd op sampling zoals in de meeste andere digitale orgels maar op computersimulatie. Dat betekent dat de klank het resultaat is van voortdurend en complex rekenwerk waarin o.a. toets- en registerinformatie een rol spelen. Hierdoor komt het geluid over als van een echt kerkorgel.

fraai meubel
Het orgel is niet alleen een waar hoogstandje qua techniek, maar heeft ook een bijzonder mooi afgewerkte buitenkant. Het lichteiken bovenfront is voorzien van ahornhouten pijp-imitatielatten. Achter het houten front bevindt zich een dubbele unit luidsprekerboxen (8 stuks).
Aan beide kanten van de 4,5 octaaf grote, dubbele speeltafel bevinden zich 12 zwarte trekregisters, links die voor het hoofdmanuaal, rechts die voor het bovenmanuaal.
De ondertoetsen van beide klavieren zijn gemaakt van witbeuken hout, de boventoetsen van ebbehout. Het orgel is voorzien van een concaaf pedaal. De witte knoppen tussen de manualen maken onderdeel uit van een aantal zelf in te stellen geheugencombinaties van registers.

clavecimbel
Een interessant detail van het orgel is dat ik bij de samenstelling van het orgel heb gekozen om het hoofdmanuaal tevens als clavecimbel te kunnen gebruiken. Heel veel werkjes van Bach zijn geschreven voor clavecimbel en klinken heel fris daarop. Prachtig dat deze speciale mogelijkheid in ons orgel is ingebouwd. Het klinkt net als het orgel heel levensecht.

Wat voor mij 44 jaar geleden begon met een harmonium, vervolgd werd door een Viscount (ca 1968), later door een kleine Philicorda (1980) en een Johannus 230 (1985) heeft nu de vorm en klank gekregen van een waar droomorgel!

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Bach en zijn muziek

Bach heeft altijd een enorme aantrekkingskracht gehad op mij. Ik herinner mij hoe ik als 9-jarige bij oudoom Chris in Scheveningen verliefd werd op Bachs preludes en fuga's. Het werd mijn droom ze zelf te kunnen spelen.

Afgelopen week las ik een boekje van een bekende Zweedse godsdienstpsycholoog Owe Wikström met de titel "Toccata" waarin hij allerlei gedachten uit over de betekenis van Bach's muziek.

Het is leuk om te merken hoe ook hij thuis lijkt te zijn in de muziekwereld van deze componist.
Hij schrijft over de bekende toccata i d-moll (bwv565) die hij op enig moment herkende op een perron maar daar gedeformeerd was tot mobielmelodietje met steriele tonen die ver verwijderd waren van de majestueuze orgelklanken.

Bachs muziek heeft weinig weg van de oorvlijers van vandaag, zo merkt hij op en soms kost het wat tijd voordat je het muziekthema of de melodielijn hebt gevonden. Toch is het of de af en toe ronduit zware muziek een bepaalde innerlijke zekerheid en rust overdraagt aan de (geoefende) luisteraar. Speciale stukken lijken dat des te sterker te doen. Hoe wervelend de vingers ook over de manualen bewegen, even helder, rustig en onverstoorbaar gaan de statige tonen van de pedaalpartij door in een voortdurende herhaling zoals in Bachs fantastische Passacaglia (582). Het is alsof het leven in al z'n bruisende veranderingen niets af kunnen doen aan de eeuwige grondtonen van Gods trouw en liefde voor zijn kinderen. Uiteraard is dat meer de subjectieve belevenis van mij in dit geval, maar Owe vermeldt hoe hij en ook anderen dat op een soortgelijke wijze ervaren.

Er is ook een andere paradox. Bachs muziek welt als een onaflaatbare stroom noten over het papier, maar de persoon achter de muziek blijft hoegenaamd anoniem. We weten maar heel weinig over hoe Bach zelf dacht. Hij zocht geen publiciteit of aandacht voor zich zelf. Soli Deo Gloria was het levensmotto voor zijn muzikale nijverheid. Zo anders dan velen van zijn tijdgenoten en de musici van vandaag!
Ik ervaar het als een verademing als iemand met zulk een onvoorstelbaar muziektalent als Bach er toch niet op uit was om daar voortdurend mee te pronken.

Zijn vastigheid en rust vindt hij in zijn God, iets wat bij voortduring tot uiting komt in zijn kantates. Opmerkelijk is dat iets van die rust op zoveel mensen afstraalt die naar zijn muziek luisteren. En dat geldt niet alleen voor hen die zijn geloofsvertrouwen delen!

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!