Ontmoeting met Jezus

Johannes is helemaal ondersteboven Waarschijnlijk zijn de twee volgelingen van Johannes de Doper erbij geweest toen Jezus door hem gedoopt werd en wisten zij dat Johannes slechts een heraut was van de komende koning. Maar wat een dag moet dat zijn geweest voor Johannes! Jezus had hem gevraagd om gedoopt te worden! Hij begreep er niks van! Jezus hoefde zich toch niet te bekeren, door zich van een ikgericht leven te wenden tot God. Nee dat was zo, maar Jezus wilde het. Johannes deed het en terwijl Jezus weer uit het water opstond daalde de Heilige Geest in de gedaante van een duif op Jezus neer. En er klonk een stem uit de hemel, die sprak: “U bent mijn geliefde Zoon, U verheugt mijn hart” God de Vader sprak hier vol blijde verrukking over zijn Zoon. Wat een vreugde voor de Vader hier zijn Zoon te zien, die door zich te laten dopen toont dat Hij de mensen gelijk wil zijn, naast hen wil staan, de zelfde weg wil gaan, maar daarin tevens zich zelf vrijwillig en volkomen toewijdt aan de opdracht die de Vader Hem gegeven heeft om de zonde van de wereld weg te nemen. Dat was precies wat de Vader zo graag wilde! Johannes heeft er waarschijnlijk niet veel van begrepen, maar één ding zag hij: Hij wiens heraut hij was, was het Lam van God. Hij zou zijn volk verlossen van de macht van de zonde, maar wie begreep dat? Toen Jezus naar hem toe kwam om zich te laten dopen, riep hij het uit. Kijk! Dat is ‘m!! "Het offerlam van God! Hij neemt de schuld van de wereld op Zich.” Het lam was in het hele Oude Testament het beeld van verzoening. Al in Ex.12 moest een lammetje worden geslacht en het bloed aan de deurposten worden aangebracht. Daardoor zou verzoening worden aangebracht en hoefden de eerstgeborenen niet te sterven. Maar al die lammetjes bij elkaar konden desondanks geen enkele zonde wegnemen. Ze hadden slechts een symbolische functie. Ze zouden heenwijzen naar het enige echte offerlam waarin God zelf voorzag, net als bij Abraham op de berg Moria (Gen.22). Jezus zou zich zelf laten slachten als een offerlam op het kruis en daar de zonde van de wereld verzoenen, waardoor de weg tot God zou worden vrijgemaakt. Johannes zag er iets van. Zijn discipelen luisterden ernaar. Uitnodiging De volgende dag, zo schrijft Johannes, is hij weer bij de Jordaan net als de vorige dag en ziet Jezus daar gaan. Johannes ziet maar één ding, hetzelfde als wat God de Vader zag, als hij opnieuw uitroept: “zie het Lam van God!”. Twee van zijn discipelen nemen een besluit. Ze willen weten wie die bijzondere rabbi is waarover Johannes de Doper het steeds heeft gehad. Ze gaan eenvoudig naar Jezus toe en houden hem steeds in het oog. Jezus merkt het en vraagt wat ze willen. Ze vragen Hem wat ook wij mensen veelal aan elkaar vragen als we ze elkaar voor het eerst ontmoeten: “Waar woont u?” En, hoe reageert Jezus? Uit zijn reactie op die vraag kunnen we namelijk iets zien van wie/hoe Hij is! Hij antwoordt: “kom maar mee, dan zul je het zien!! Wildvreemde mannen die (nog) niets hebben met Jezus krijgen zo maar een uitnodiging!! Er worden geen agenda’s getrokken om een afspraak te maken. Je zou toch kunnen verwachten dat Hij zou zoiets zou antwoorden als: “Ja, sorry hoor maar daar kan ik niet aan beginnen, daar heb ik dus even geen tijd voor!” Nee, onmiddellijk kunnen ze bij Hem terecht! En als bevestiging staat er nog eens achter, dat ze die dag bij Hem bleven. Wat moet je daar nu mee hier en nu? Wel, Jezus is niet veranderd, Hij is nog steeds zo! Wie Hem nadert in een eenvoudig gebed, mag bij Hem komen, is welkom bij Hem. Hij wijst niemand af die Hem wil leren kennen! Helemaal niemand! In ons landje komt men vaak met een enorme lading theologie op de proppen over wel of niet uitverkoren zijn en wat al niet meer. Dat zijn de mensen die op een afstand blijven staan. Dat zijn mensen die Hem, naar ik vrees, nooit echt zullen leren kennen. Dat hoeven ze niet, vinden ze: ze weten het al! Ze missen daarvoor die kinderlijke onbevangenheid zoals deze discipelen hadden. Zij deden het gewoon! En werden niet afgewezen. Ze waren welkom! Die keuze die zij maakten, was de meest beslissende in hun leven. Alles zou volkomen anders worden. Dat geldt ook voor ons die anno 2007 leven. We zijn allemaal welkom! De vraag is alleen wie bereid is die allereerste vraag te stellen aan Hem. Voor wie het doet geldt: het antwoord is net als toen. “Kom maar mee, dan zul je het zien!” (Joh.1: 19-39) Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Als muren vallen ....

Afgelopen week duikelde ik een interessant boek van 1998 op in een tweedehands boekenzaakje: de Zweedse versie van een boekje over twee Mariazusters uit Darmstadt, die na 17 resp. 19 zich uit deze beweging hebben teruggetrokken en over hun dramatische sekte-ervaringen schrijven.

Het voorwoord bij dit boek werd geschreven door een bekende Noorse evangelikaal Edin Lövås, die een in Scandinavië vele malen herdrukt boek over de "gevaarlijke machtmens" heeft geschreven.

In het boek dat oorspronkelijk in het Duits is geschreven (en ook als pdf te downloaden valt) beschrijven twee Finse vrouwen hoe zij als tieners bij de Mariazusters in Darmstadt toetraden, gefascineerd als zij waren van de liefde die zij bij deze zusters aantroffen.
Echter, na een aantal jaar als novices te hebben gewerkt werden zij toegelaten tot de binnenste kring van zusters, maar bemerkten nu dat ze met een geheime leer van Basilea Schlink te maken kregen die niet buiten die binnenste kring van zusters mocht worden verspreid.

De zusters werd geleerd dat zij in absolute overgave aan God (in de praktijk Basilea Schlink) dienden te leren leven zonder dingen ter discussie te stellen. In toenemende mate werden ze geconfronteerd met vreemde leringen van Basilea over een ingaan in het lijden van Christus om Hem daarin te helpen, want anders zou Hij het niet volhouden!! De zusters moesten Jezus troosten in zijn lijden dat op grond van de zonden nog steeds doorging. Door boete te doen voor eigen en andermans zonden zouden ze de weegschaal van de verzoening aan de ene kant in evenwicht kunnen houden ten opzichte van de zonden van de mensen aan de andere kant. Bijbelse leringen over het eenmalige en volkomen offer van de Heer Jezus werden door Basilea ontkracht door eigen interpretaties die vaak hun basis hadden in haar vermeende profetieën.

In het boek worden talloze citaten van B.S. vermeld die mij de tenen doen krommen. Opmerkelijk in dit geheel is dat B.S. van oorsprong doktor in de psychologie is. Op een diep tragische wijze heeft zij evenwel haar psychologische kennis (on)bewust? misbruikt onder het mom van diepe vroomheid….

Doordat de meeste Mariazusters zich innerlijk geheel overgaven aan hun leidster in plaats van aan de Heer Jezus, raakten zij meer en meer in de ban van B.S. en haar meer en meer onbijbelse leer. In feite accepteerden ze de uitspraken van de leidster boven de woorden van God!! Dit proces vond z'n oorzaak in de verplichting tot het bijwonen van de z.g. lichtsessies, waarin zij steeds werden gemaand om via geestelijke diepgraverij met hun zonden voor de dag te komen en ook geacht werden om fouten van anderen publiekelijk aan de orde te stellen. Na bestraffing en boetedoening kon men dan vergeving ontvangen, maar ... uitsluitend van de leidster B.S!!
Elke vorm van gezonde vragen/twijfel over gedachten en leringen van B.S. werd afgedaan als een aanval van de boze die betreffende zusters per direkt zouden moeten belijden als zonde.

Dat het hier gaat om een grenzeloos manipulatief machtsmisbruik is overduidelijk. Het zelfstandig denken en verantwoordelijk zijn voor het eigen denken en geloven werd eenvoudig weggetheologiseerd! Dat zij daarmee op ontoelaatbare wijze de controle overnam over het denken van vrouwen, die voorbehoudsloos een leidster volgden is uiterst tragisch. Vanwege de typisch Roomse lering dat men nooit kan weten of zijn zonden vergeven zijn doordat daarnaast ook boetedoening nodig is, hebben beide schrijfsters jarenlang geworsteld met de zekerheid van hun geloof. Hoezo evangelisch .... ? Lees echter 1 Joh.1:9 over vergeving!
Alleen door woorden van mensen, hoe geliefd en gerespecteerd ook - en dat was B.S! - te vergelijken met de Bijbel zelf zegt, kan men ontkomen aan zulk een vorm van geestelijke verblinding.

Waar dat uiteindelijk toe leidt moge ook blijken uit een citaat van B.S. waarin zij zegt "dat de Drieenigheid haar persoon tot een exclusieve gemeenschap met zichzelf heeft uitverkoren." Hier is toch wel sprake van een ziekelijke neiging tot zelfverheerlijking, die mij sterk doet denken aan een recent Zweeds sekteschandaaldrama (Knutby).

B.S. beschouwde zich zelf ook als het openbaringsmedium van God. Om die reden droeg ze de zusters op haar gedachten overal over de wereld te verspreiden!
Elke vorm van zelfkritiek was volledig afwezig bij haar, geheel in kontrast met wat ze eiste van de zusters! Onbegrijpelijk dat deze manipulatie zolang als evangelikaal voor zoete koek is geslikt.

Een ontnuchterend boek!! Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

Orgel op transport

22 jaar lang heeft ie ons muzikaal genot verschaft, maar per vandaag is ons orgel, een Johannus Opus 230, op weg gegaan naar z'n nieuwe eigenaar: een 15-jarige jongen in Pajala, maar liefst 1400 km ten noorden van Huskvarna. Hij is er naar eigen zeggen de koning te rijk mee!! Dat doet ons echt plezier. Mooi dat ie toch nog zo'n goed plekje krijgt!
Zelf zien we nu uit naar de komst van een nieuw orgel, ook al zal dat nog wel enige maanden op zich laten wachten.

Agatha Christie - "Vijf kleine biggetjes"

Vanuit mijn betrokkenheid bij de boekafdeling van de 2ehandswinkel die onze geloofsgemeenschap hier exploiteert ten gunste van derdewereld-projekten, heb ik het laatste jaar wat breder gelezen dan ik normaal doe. Zo las ik het afgelopen jaar twee detectives van Agatha Christie: "Moord in de Orient-Expres (1959)" en recent "Vijf kleine biggetjes".

De titel van het laatste boek verwijst naar een Engels vingerversje, zoiets als "Naar bed, naar bed, zei Duimelot, eerst nog wat eten zei Likkepot", waarbij elk van de vijf personen rondom het slachtoffer, de moord op hun geweten kunnen hebben.

Het verhaal is niet meer echt van deze tijd, maar het origineel kwam dan ook uit in 1941. Het gaat om een eigenzinnige kunstenaar uit de "betere" stand van de bevolking die als het verhaal begint 16 jaar eerder werd vermoord door vergiftiging. De rechtbank kwam indertijd tot eenduidig bewijs dat de vrouw van het slachtoffer de schuldige was. De nu volwassen geworden dochter van de inmiddels overleden moeder wil de zaak echter opnieuw uitgezocht hebben en wendt zich tot Poirot, de superdetective: altijd in balans, zakelijk, op feiten afgaand en iemand die altijd weer door strikt logisch denken met behulp van schijnbaar betekenisloze gegevens tot de oplossing van het drama weet te komen. Daarmee lijkt Poirot (lees Agatha Christie zelf) de personificatie te zijn van de intelligentie zelf. Eigenlijk niets wijst op een menselijke Poirot. Hij lijkt daarin op de eveneens Engelse Sherlock Holmes van Sir Arthur Doyles, die net als Poirot als een arrogante superintelligente misdaadspeurder wordt voorgesteld.

De moord op zich is het enige dat van belang is in het verhaal. Daarmee is het nauwelijks meer dan een onderhoudend puzzelboek waar ieder op zoek mag gaan naar de vermeende moordenaar. Je leest het ter verstrooiing, meer niet. Probleemterreinen in de samenleving of andersoortige vragen die inherent zouden kunnen zijn aan het drama komen eenvoudig weg niet aan de orde, zoals dat wel het geval is in moderne misdaadromans. Misschien zegt dat overigens wel iets over hoe de bovenlaag van de bevolking in die tijd keek naar misdaad: als iets dat geheel op zich zelf staat! Daarin zie je hoe ook schrijvers kind van hun tijd zijn!

Op zich is dat echter wel weer interessant om te zien. Het spiegelt ook het geloof in de rede dat in de 1e helft van 20e eeuw nog voluit algemeen heerste. Nadat de Volkenbond mislukte met haar doelstelling om na de 1e wereldoorlog verdere oorlogen in het vervolg te voorkomen en de miljoenenslachtingen van de 2e wereldoorlog een gruwelijk feit waren, begonnen velen te twijfelen aan de mogelijkheden van het menselijk verstand als bron van alle oplossingen.

Na twee Christies houd ik het nu voor gezien. Mij heeft het buiten dat wat ik eerder opmerkte niet veel te zeggen.

Gedachten bij "het Woord"

In het begin was het Woord; en het Woord was bij God en het Woord was God.
Zo begint Johannes zijn evangelie over Jezus Christus. Als je deze woorden voor het eerst leest, ben je misschien geneigd om maar direct naar een begrijpelijker boek door te bladeren, afgeschrokken door de nogal criptische beschrijving. Het kan ok zijn dat je verstand onmiddellijk overschakelt op de volle 15% om te kunnen snappen wat hier staat. Zo heb ik het tenminste zelf vaak gelezen. Eigenlijk is daar natuurlijk ook niks mis mee, want ons verstand is een gave van God en we lijken daarin ook op Hem.
Heel gemakkelijk gaan we echter aan de feitelijke inhoud voorbij.
Wie doorleest komt natuurlijk na een aantal verzen tot de conclusie dat het Woord een benaming is voor de persoon van Jezus Christus. Maar waarom zegt Johannes dat dan niet meteen, waarom zo moeilijk doen?
Goeie vraag, zeg ik maar. Weet ik ook niet… Maar kennelijk heeft Johannes daar zo zijn bedoeling mee. Hij is bijna poetisch in zijn woordkeuze, lijkt enorm onder de indruk van wat hij mag opschrijven.

In Johannes 20 schrijft Johannes dat de tekenen die Jezus Christus heeft gedaan en waar Johannes er een aantal van heeft opgeschreven, bedoeld zijn om de lezer te doen inzien dat Jezus Christus werkelijk de zoon van God is, opdat we dat gelovend, het leven zullen hebben in die naam (Jezus = God redt).
Zou het dan niet daarom zijn dat Johannes al vanaf het begin wil duidelijk maken dat de hoofdpersoon van zijn evangelie niet alleen maar mens is maar vooral ook God zelf?

Het Woord! Vreemde aanduiding zo op het eerste gezicht! toch? Zoek echter in het NT op "Woord" en je komt meerdere plaatsen tegen die daarop licht laten schijnen. In de Bijbel is dit de eerste keer. Er staat niet net zoals in Gen 1 dat God er in het begin was, maar het Woord. Dat moet dus betekenis hebben. Het woord (Logos in het Grieks) staat voor communicatie, gemeenschap, uitdrukking of vertolking van gedachten. Dat betekent dus dat Jezus Christus de gedachtenvertolker is van de Goddelijke drieëenheid. Hij is de tolk die de oneindig verheven en voor ons mensen onbegrijpelijke gedachten van God komt vertolken zodat ook wij - nietige mensen - het kunnen begrijpen. Niet wij zoeken Hem in eerste instantie, maar Hij begon zelf! Hij wilde contact! Hij wilde ons Gods gedachten, Gods leven bekend maken. Wij mogen in Gods hart kijken! Dat nodigt werkelijk uit om verder te lezen ... Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

leverworst, communicatie en beren

In navolging van en op aanraden van zoonlief Chris heb ik Peter Scheeles boek ”leverworst, communicatie en beren” van de week gelezen. Een echte eye-opener vind ik. Bij sommige formuleringen beginnen bepaalde teenspieren wat moeilijk te doen, maar daar probeer ik dan even aan voorbij te kijken, trouwens wie bepaalt dat mijn of zijn formuleringen beter zijn. Dat geeft dus lucht om verder te gaan.

Eigenlijk doet Peter niks bijzonders, tenminste het zou niks bijzonders moeten zijn. Hij luistert naar anderen, past zich (tijdelijk) aan hen aan en gaat op excursie met mensen die zich afvragen: waarom nou Jezus? Gelukkig zijn er nog steeds mensen die zich in alle eerlijkheid die vraag durven stellen en daar ook eerlijk over willen praten. Dat is boeiend!

Wie al heel lang christen is, raakt doorgaans erg vertrouwd met een bepaald jargon, iets wat nu eenmaal gebruikelijk is onder elke groep van mensen die samen iets hebben met een bepaald onderwerp. Niks mis mee dus, maar niet als je zulke bewoordingen gebruikt om mensen te bereiken. Met gefronste wenkbrauwen haakt men dan al heel snel af. En wat doe je dan? Eigen schuld dikke bult denken richting geloofsonkundige of nieuwe manieren zoeken? Dat laatste natuurlijk! Echt? Wie dat nazegt kan ik aanraden om dit boek van Peter Scheele eens te lezen. Het leest heel makkelijk weg en je leert er heel veel van. Het gaat over webevangelisatie en maakt gebruik van email, maar vooral ook chats. Die laatste worden dan ook veelvuldig in het boek opgenomen en hij voorziet die chats met waardevolle commentaren. Uiterst praktisch dus en broodnuchter! Allesbehalve zweverig dus! Ik zou per direct mee willen doen!

Af en toe merk ik dat mijn refo-achtergrond als een kanarie op m’n schouders wat zit te mompelen, zo van: maar dit is toch gewoon mensenwerk? Dat is toch niet het werk van God… ? Ja en nee. Jakobus roept ons op om vooral veel te luisteren en niet zo veel te zeggen. Dat is ten diepste precies waarom het gaat. Verhipte moeilijk, moet ik toegeven, dat wel! Maar je kunt je er wel toe laten aansporen natuurlijk! Iedereen weet dat “preken” op straat nou niet bepaald een succes te noemen valt, heel eenvoudig omdat geen hond ernaar wil luisteren. Andere manieren vinden is dus een must als je graag anderen tot de Heer Jezus brengen wilt. Dat gaat niet meer zoals Andreas die zijn broer Simon (Petrus) letterlijk naar Jezus bracht. Andreas zocht echter zijn broer op, zei iets wat z’n broer begreep en hem geïnteresseerd maakte en toen ging de rest van zelf. Dat is dus de weg...
De digitale snelweg is vanwege zijn anonimiteit een prachtig middel om echt met mensen in contact te komen, interesse te tonen voor de ander om van daaruit naar geschikte aanknopingspunten te zoeken.

Okay, nog steeds geïnteresseerd? Gauw boek lenen/kopen!

Een snelle google-zoekopdracht laat zien dat ie nog meer boeken geschreven heeft, over evolutie&degeneratie maar ook vooral ook over de communicatie van het evangelie.
Ik weet niet of de inhoud van zijn boeken evolueert of juist degenereert maar dit laatste boek smaakt mij hoe dan ook naar meer!

Ruth en Boaz

Laatst las ik enkele verzen in Ruth 2:5-13 die op een speciale wijze voor me begonnen te leven:

In vers 5 zien we hoe Boaz interesse toont voor Ruth. Boaz is daarin een prachtig type van de Heer Jezus die interesse heeft in mensen die naar Hem gaan om hun (innerlijke) honger te stillen. Boaz went zich zelf als eerste tot Ruth, bemoedigt haar door te zeggen: ga niet naar een andere akker. Blijf maar hier. Je bent hier welkom! Jezus zei iets vergelijkbaars: “Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.” Mt.11:28

Boaz zegt tegen Ruth: als je nou dorst hebt, kom dan mijn water drinken (9). Hoor je ook diezelfde kostbare woorden doorklinken uit Jesaja en Openbaring? Wat een gulle gever was Boaz en …. Zou God daarvoor onder doen?

Ruth, die een type is van de ongelovigen uit de heidenen, wordt hier een heerlijke genade geschonken: onverdiende gunst, want Moabieten mochten volgens de wet helemaal geen deel hebben aan de dienst van God, zelfs niet tot in het tiende geslacht!!
Wij ongelovigen hebben ook geen enkel recht op Gods Heil in Christus Jezus, maar krijgen als heidenhonden ondanks die strenge wet te eten! Uit genade net als Ruth toen!

Ruth knielde en dankte Boaz (10). Laten wij dat toch ook doen als we beseffen met welk een genade God in Christus ons tegemoet getreden is. Deed je dat nooit eerder? Doe het dan vandaag!

Dan vertelt Boaz aan Ruth waarom hij zo goed is voor haar. Oh… zou je denken. Toch goede werken dus! Nee hoor, lees maar in vers 11: Ruth verliet haar land en haar volk en ging met haar schoonmoeder mee naar Bethlehem (=broodhuis). En dan zegt Boaz "Moge de HEER je daarvoor rijkelijk belonen – de HEER, de God van Israël, onder wiens vleugels je een toevlucht hebt gezocht.’ (12). Wat deed Ruth? Niets anders dan een toevlucht zoeken onder de vleugels van de HEER!
Van nature zijn wij allemaal in het geestelijke Moab, onder de macht van Kemos, de god van de Moabieten, die een beeld is van Satan, die de god van deze wereld genoemd wordt. Is ook onze hoop (Elimelech, Machlon, Chiljon) weggevallen? Dan mogen we met al ons verdriet en onze bitterheid (Mara!!) tot de ware BOAZ (betekent “In Hem is kracht”) gaan en bij Hem aren lezen (zijn Woord gelovend lezen) om onze honger te stillen. Wie het Woord van God hoort en het gelooft zal behouden worden! Want ieder die de naam van God aanroept, zal behouden worden. En wee hem die durft af te doen van die grote genade van God! Want zóóó ruim en groots is het aanbod van God.

Ieder die zulk een voortreffelijk aanbod van genade afwijst zal tot in alle eeuwigheid zijn nagels kapot bijten en zijn tanden knarsen van wroeging dat hij zoiets heeft afgeslagen…. Misschien wel omdat anderen het hem hadden verboden.... en liever naar mensen dan naar God luisterde.

Doe als Ruth en zeg: “Ik dank u, heer,’ zei ze, ‘want u hebt zich mijn lot aangetrokken en mij moed ingesproken.” (13)

ruimtezweed

Sinds een paar dagen terug bevindt zich voor het eerst in de geschiedenis een Zweed (Christer Fuglesang) in de ruimte; had zich aangemeld voor 12 dagen klussen aan een ruimtestation....

Samen met m'n zorgnemer zag ik 's nachts om 02.47 hoe hij samen met een aantal Amerikanen werd gelanceerd. Kostte een paar centen, maar daar heb ik het verder niet over…
Het was best heel spannend moet ik zeggen, want de vorige missie (2003) verliep zoals bekend desastreus waarbij de bemanning al na enkele ogenblikken in een gigantische explosie omkwam. Deze keer ging het goed. Kijk maar hier! Draai je geluidsboxjes maar es even open!!

Als je dat zo allemaal ziet, kun je niet anders dan onder de indruk raken van het menselijk kunnen. Je voelt je maar heel klein. Langetermijnplannen om een missie naar Mars te ondernemen - waarbij de reis zo'n 3 maanden!! in beslag zal nemen, lijken overigens nog tamelijk uit de lucht gegrepen. Daar komt wat aan voorbereidingen bij kijken, waarbij ik weet niet hoeveel if-thenopties uitgewerkt moeten worden....
Je verstand staat er bij stil. Tussen haakjes, mijn verstand begrijpt nog wel net, dat mensen die zulke enorm complexe zaken kunnen bedenken geen toevalsprodukten kunnen zijn. Enne, wat dan te zeggen van Hem die ons mensen de mogelijkheden gegeven heeft om zoiets te bedenken en uit te werken. En dat Hij daarbij gelijktijdig ook nog eens weet wat al die 6 miljard mensen op aarde bedenken van moment tot moment .... Stel je dat nou eens voor!! Ehh, nee, doe trouwens maar niet, anders kom je nooit meer toe aan de rest van dit blogje en dat zou jammer zijn...


Tijdens de uitzending werd een aantal mensen gevraagd of ze zin zouden hebben om zelf zo'n ruimtereis mee te maken. Geheel in overeenstemming met het tegenwoordige "het gaat om de kick"-denken waarin niets meer te gek is, antwoordde zo'n 95% met een onmiddellijk "ja, natuurlijk!" of "ja, waarom niet?". Risicoanalyses zijn kennelijk uit de tijd of lijken ondergeschikt aan het kunnen "kicken". Verbazingwekkend!

Onwillekeurig gaan mijn gedachten uit naar de ruimtereis van Henoch. "Hij wandelde met God en hij was niet meer, want God had hem opgenomen" staat er in Genesis 5:24. Kijk, naar zo'n soort ruimtereis zie ik nou uit. Het mooie is dat zo'n "ruimtereis" ons die geloven in de Heer Jezus ook wordt beloofd. In dat verband is het woord "kick" overigens volslagen misplaatst... Niet de kick maar de altoosdurende!! ontmoeting is het hier die telt en trekt en dat met de meest wonderbare persoon die je je maar kunt bedenken.... nee, eigenlijk dat niet eens. Hij is zo veel heerlijker dan je in je stoutste dromen maar zou kunnen bedenken. Wist je dat niet en ben je geïnteresseerd? Wil je je ook aanmelden? Kan hoor! Iedereen die wil mag komen! Iedereen die wil mag mee... maar stel dat vooral niet uit want het tijdstip van vertrek zou wel eens hééél dichtbij kunnen zijn. Over spannend gesproken!!

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

De toekomst in het geding (1)

“Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”. Dat was de titel van brochure van de Overheid begin 1990. Hoeveel gelovigen van deze tijd zouden zich op hun toekomst hebben voorbereid? Ik begrijp het eigenlijk wel wat. Het is nu eenmaal niet zo gemakkelijk je daar snel een goed beeld van te vormen. De boeken Daniel en Openbaring zijn voor de meesten bepaald geen gemakkelijk verteerbare kost en worden daarom maar al te vaak overgeslagen. Vreemd genoeg was een van de eerste christelijke boeken die ik las juist een boek over de toekomst, nl. Hal Lindseys “De planeet die aarde heette”. Het boek sloeg in als een bom, weet ik nog. Bij mij ook trouwens. Nu, 32 jaar later zijn mijn gedachten wat meer “uitgelijnd”, maar de centrale hoofdlijnen die hij schilderde over het boek Openbaring heb ik nooit losgelaten. Kort geleden kwam het boek Openbaring opnieuw in de focus voor mij. In de gemeente zou een bijbelschooldocent uit Örebro een weekend houden over het boek Openbaring. Ter voorbereiding las ik diens boek over de Openbaring, maar was erg ambivalent over de inhoud na het lezen ervan. Ik last er best een aantal nuttige dingen in, maar in z’n geheel toch een verklaring die voor mij schokkend modern was en voornamelijk oog had voor het 1e eeuwse Romeinse rijk als “beest uit de zee”. De gedachten aan een opname van de gemeente, een grote verdrukking, een duizendjarig rijk werden als onhoudbaar van de hand gewezen…. Practisch was hij weer terug bij de aloude kerkelijke visie die slechts rekent met een “Jongste dag” en daarmee de definitieve overwinning over het kwaad. Voor Israël geen plaats in dat model! Op zich was het merendeel van wat hij zei tijdens het weekend ook nog best goed, maar de mensen die zijn boek aanschaften zouden wellicht snel geneigd zijn om het verklaringsmodel als de juiste visie te zien. Ik besloot me dieper in de materie in te werken en de afgelopen weken ging heel veel tijd zitten in het lezen van meerdere commentaren. Ouweneels tweedelige commentaar, maar ook de excursen van de Studiebijbel bij het boek Openbaring, nog een Zweeds commentaar en nog een Amerikaans van Ladd. Niet dat ik erop uit was om alles op punten en komma's te begrijpen, maar vooral de grote lijnen van overeenkomsten en verschil. En vooral ook wat betekent het eigenlijk om wel of niet de toekomst zoals de Bijbel die ons meedeelt te kennen. Dat vraagt nog wel het nodige aan doordenking maar ik wil daar de komende tijd nog wel het een en ander over kwijt op deze plek. Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

De myte over de Grote Pianist

Wil je reageren? Schrijf gerust naar thv@fastmail.com Elke serieuze reactie wordt beantwoord!

VN-enquete

De VN stuurde een enquete uit naar de landen van de wereld met de volgende vraagstelling:
”Geef ons jullie oprechte mening over hoe een oplossing voor het gebrek aan voedsel in de rest van de wereld er uit zou kunnen zien.”
De enquete liep uit op een totale mislukking:

In Afrika wist men niet wat met “voedsel” werd bedoeld,
in Oost-Europa kende men het woord “oprechte” niet,
in West-Europa wist men niet wat “gebrek” inhield
in China vroeg men zich af wat toch het begrip “mening” kon betekenen,
in het Midden-Oosten wist men niet waar de aanduiding “oplossing” voor stond en in de VS was de woordencombinatie “rest van de wereld” onbekend.

fantastische reclame

Ja, zoiets zie je toch niet vaak! Zowaar, een berichtje op nu.nl dat iemand de Rainbow Bible Award 2006 heeft gewonnen met het maken van een online bijbelcursus.

Veelal lees ik niet veel meer dan een enkel bericht op die NL-site om voor de rest slechts koppen te snellen. Deze keer klikte ik echter met meer dan gemiddelde interesse het nieuwsitem aan om te weten wat voor cursus dat wel mocht zijn. Het bleek te gaan om een eenvoudige en waardevolle maar tegelijkertijd ook interessant gepresenteerde "cursus" over de feesten in de Bijbel, gemaakt door Henk-Jan Oudenampsen. Dat sprak mij wel aan, want Henk-Jan is voor mij een "bekende" van uitgeverij Medema, je weet wel, die uitgeverij die adverteert met "gewoon vertrouwde lektuur".

Iedereen die belangstelling heeft voor de Bijbel raad ik aan om de cursus (even) te doen; duurt ongeveer 20 minuten en is beslist de moeite waard!

De natuur wordt in de toekomst veel mooier ...

Het is puur genot om in deze herfsttijd in de natuur te lopen en te genieten van de prachtige kleuren, te luisteren naar de geluiden en allerlei geuren op te snuiven. Als het zonlicht dan ook nog eens een extra schoonheidsinjectie toevoegt aan die kleurenpracht kan het echt adembenemend fraai zijn.

Soms ook wel wat weemoedig trouwens, omdat al dat uiterlijke schoon van de natuur in haar weelderige kleurencascade, voor het laatst van dit seizoen lijkt te spreken van haar grote architect. Het is als de laatste kleurenuitbarsting die met het wegebben ervan het nachtelijk voor goed het duister inluidt.

Nou ja, voor goed niet, we weten allemaal dat na het herfst-winterseizoen weer opnieuw een lente zal volgen, zolang de aarde zal bestaan.

Niks bijzonders tot hier toe natuurlijk. Hoe mooi die natuur ook is, toch ervaar ik regelmatig dat de natuur ook wreedheid in zich bergt, misschien niet letterlijk, maar zo voelt het wel. Ooit in de ogen gekeken van een dier dat in doodsnood vlucht voor een roofdier? Dat ligt natuurlijk in de aard van zo’n dier, maar toch voel je dat er iets mis is. Ik wel, tenminste!

Volgens mij wordt dat ook echt een keer anders!

Sommigen fronsen wellicht hun wenkbrauwen nu en beschouwen het als fantasie…
Echter, oude profeten als Jesaja hebben al voorzegd dat als de Messias komt, er orde op zaken zal worden gesteld op aarde. Lees het hier in Jes.11.

Het vervolg op deze eerste zes verzen wordt nog minder vaak genoemd, maar vergt toch wel een radicale verandering van de natuur!
6 Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam,
een panter vlijt zich bij een bokje neer;
kalf en leeuw zullen samen weiden
en een kleine jongen zal ze hoeden.
7 Een koe en een beer grazen samen,
hun jongen liggen bijeen;
een leeuw en een rund eten beide stro.
8 Bij het hol van een adder speelt een zuigeling,
een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang.

Geloof in evolutie of schepping
Voor sommige lezers zouden deze verzen slecht verteerbaar kunnen zijn. Doorgaans wordt gezegd dat zo iets gewoon onmogelijk is! Verstokte Darwinisten worden mogelijk zelfs kwaad op mensen die geloof hechten aan zo’n bijbelgedeelte. Fundamentalistische nonsens heet dat dan! Nou okay, ik kan in zoverre daarin meegaan dat het inderdaad onbegrijpelijk is voor ons menselijke verstand. Maar mijn wijze van denken wijkt wellicht toch ook weer niet zo veel af van hen die ik als evolutiegelovigen zou willen aanduiden.
Als evolutionist geloof je m.i. de woorden van Darwin, in ieder geval de centrale gedachten van zijn evolutievisie. Daarmee gelooft hij niet in mindere mate dan ik die in de woorden van God geloof. Het evolutiedenken baseert zich immers op enkele voorwetenschappelijke hypothesen die kort door de bocht daarop neer komen dat alles is ontstaan door toeval en zich van daaruit doelloos heeft ontwikkeld door middel van genmutaties.
Je hebt echter heel wat geloof nodig omdat zo maar aan te nemen. Er valt namelijk absoluut niets aan bewijs te leveren. Toch wordt het vaak voorgesteld alsof het om pure feiten gaat. Het merendeel neemt gewoon voor zoete koek aan dat het zelfs om feiten gaat waar niets op af te dingen valt. Men beschouwt dat kennelijk als noodzakelijk om vol aangezien wilt worden....

Als we dan toch ten diepste een zelfde soort start hebben, namelijk geloof in een bepaald uitgangspunt, dan zou ik willen stellen dat het niet zo problematisch hoeft te zijn om aan te nemen dat God, die de Schepper is van het gehele universum, veranderingen kan aanbrengen in de natuur die ons beperkte, menselijke verstand te boven gaan! Ons beperkte verstand kan daarom ook moeilijk norm zijn voor alles wat mogelijk en onmogelijk is.

Terug naar de grasetende leeuw moet ik dan ook stellen dat ik het ook niet begrijp. Ik aanvaard het eenvoudig. We hebben allemaal geleerd dat roofdieren een heel ander spijsverteringssysteem hebben dan planteneters. Toch geloof ik niet dat deze omwenteling als zo schokkend behoeft te worden gezien. Dieren die wij als roofdieren aanduiden hebben volgens het scheppingsverhaal namelijk eerst groene planten gegeten als dagelijks voedsel.

In die periode kwamen de dieren tot Adam – zelfs Eva was er toen nog niet – en hij gaf de dieren een naam in overeenstemming met hun natuur. En ik denk dan daarbij: de natuur die zij toen hadden. Ik zie namelijk geen enkele reden om aan te nemen dat leeuwen, tijgers etc. in die tijd al andere dieren aten. De dood deed zijn intrede namelijk niet voordat de zonde door Adam de wereld binnenkwam. Pas met de zondeval werd de aardbodem vanwege de zonde vervloekt en kreeg de natuur een ander wezenskenmerk, namelijk dat van de vruchteloosheid. Die verandering moet tot gevolg hebben gehad dat onze huidige roofdieren werkelijk roof-dieren werden. Niet eerder! Zij veranderden toen dus van planteneters in rovende vleeseters. Of dat een verandering van het orgaanstelsel met zich meebracht lijkt me sterk – hoewel ik het op zich niet kan uitsluiten. De verandering terug tot planteneter vergt dan evenmin een nieuwe set magen en darmen, lijkt me zo. Ze aten immers vroeger ook al planten? Overigens zijn dit natuurlijk maar details van ondergeschikt belang, evenals de vraag of wij het al dan niet begrijpen. Niet dus!

Ingrijpende verandering
Uiteraard gaat het hoe dan ook om een buitengewoon ingrijpende verandering! Een leeuw graast nu eenmaal niet net als een rund en zeker niet in dezelfde wei! Een leeuw zou zich in deze tijd onmiddellijk op het rund storten, terwijl een rund op zijn beurt alles zou doen om te voorkomen dat hij op het dagmenu van de leeuw terecht zou komen. Er is dus een regelrecht wonder nodig om deze verandering tot stand te brengen. Deze verandering maakt onderdeel uit van wat Lukas “de wederoprichting van alle dingen” (NBG51) noemt of de tijd waarin alles zal worden hersteld (NBV). De schepping zal dan worden bevrijd uit de slavernij van zinloosheid en vergankelijkheid, iets waar we nu misschien nog niet zo veel bij kunnen denken, maar wat mogelijk veel verder gaat dan dat waar Jes 11:6-8 overgaat.
Spannende tijden dus!

Hoe het allemaal zal toegaan weten we niet, alleen dat het zal gebeuren. Met verlangen zie ik uit naar die tijd! Mogelijk zullen de dieren dan niet langer meer wegvluchten als wij mensen bij hen in de buurt komen. Misschien zullen we zelfs een leeuw kunnen aaien zoals we nu een paard aaien. Het is moeilijk om met zo'n (aards) toekomstperspectief te wachten op die heerlijke tijd!

Het klinkt misschien allemaal wat te ongelofelijk om waar te kunnen zijn, maar ik ben er van overtuigd dat het waar wordt, ook al gaat het misschien iets anders dan dat ik mij dat nu voorstel. Mensen kunnen dat niet bewerken. God zelf staat hiervoor garant.

Met belangstelling zie ik uit naar reacties!

Wat een Vader! voor mij!?

Het thema voor de preken van onze voorganger staan dit najaar in het teken van ”terugkeer naar God” en hij spreekt al zondagen lang over Lukas 15 en met name over de gelijkenis over de verloren zoon.

Het is een gelijkenis waarin de enige die werkelijk de Vader kent, ons over Hem vertelt en Hem aan ons voorstelt als de Vader van de verloren zoon.

Wat een Vader!!!

Wat zou onze vaderreactie zijn als we zouden weten dat een van onze zonen een heel vermogen verkwanseld heeft en na jaren niets van zich te hebben laten horen, zich met hangende pootjes bij z’n ouderlijk huis aandient…. ?

Zouden wij gewoon wachten tot hij aanbelt en hem daar gewoon een tijdje laten bellen om hem vervolgens toe te spreken met “zo, belieft het meneer eindelijk weer eens van zich te laten horen?” of ... zouden wij ook dagelijks op de uitkijk staan ….. en als we maar een glimp van hem ontwaren, hem onmiddellijk tegemoet snellen?

Zouden wij vervolgens zeggen: en? Wat heb je na al die jaren op te biechten? Of nemen we die jongen in de armen en geven hem een vaderlijke kus?

Zouden wij zeggen: “Tsjonge, wat zie je er uit man, heb je nou echt niks beters om aan te trekken als je nu toch een keer hier komt?” Of laten we hem douchen en zorgen we dat er na z’n douche feestelijke kleding voor hem klaarligt terwijl we ondertussen snel gebak halen om deze thuiskomst te vieren!

Wat een verschillen! Wie raakt niet onder de indruk van die Vader. Doorgaans schieten er tranen in m’n ogen als ik het stukje lees of hoor voorlezen, zo zeer grijpt de liefde van die Vader mij aan, want ik weet het is niet zo maar een gelijkenis, het gaat om DE VADER! Hij is werkelijk zo!

Wie zou niet bij het lezen van deze woorden zonder die Vader te kennen onder de indruk komen en tot zich zelf komen net als deze verloren zoon deed toen hij nog bij de varkens zat, zich tot die Vader wenden en zeggen: "hier is nog zo’n zoon. Ik begrijp er eigenlijk niks van, maar als u werkelijk zo'n Vader bent, dan wil heel graag dat u ook mijn Vader bent. O dank u dat u zo vol genade en vergeving bent, dank u voor deze – Uw – woorden. Dank u dat U ook mij zo wilt aanvaarden als uw kind!
Heh … wacht even, daar hoor ik iemand protest aantekenen. Hallo! Stop! Zo gemakkelijk gaat dat niet hoor! U stapt wel heel erg makkelijk over uw ellende heen! U moet bedenken dat er eerst toch wel heel wat moet gebeuren met u, ziet u, … … …. En weet u eigenlijk wel of u tot de uitverkorenen behoort? … … … En als u dan werkelijk gaat beseffen hoe erg het wel met u gesteld is dan …. … …. Nee zelf heb ik het ook nog niet, maar ik blijf bidden en kom onder het gehoor – al 70 jaar hoor…

Oh, stamel ik, ik ik dacht dat dit de Bijbel was, het Woord van God, maar ik begrijp als ik u zo hoor en u bent al zo oud en zult het dus wel weten dat het Woord alleen niet genoeg is…..
Ik begrijp dus … dat wat ik dacht bij het lezen van deze gelijkenis slechts een fata morgana is…

Ik dacht echt dat ik dit mocht lezen als een uitnodiging om net als de verloren zoon tot God te gaan, want ik heb inderdaad net als die verloren zoon zoveel jaren voor mijzelf geleefd, steeds mijn eigen belangen gediend, maar ik begrijp van u dat dat niet voldoende is en dat dat zo gemakkelijk niet gaat. … … Ik moet dus eerst mijn ellendige toestand nog maar eens véél dieper zien te beleven opdat misschien – je weet het maar nooit, het God mag behagen aan mij dat grote werk van redding te verrichten – en dan ….
Ik kijk m’n gesprekspartner aan in de hoop het goed begrepen te hebben, maar wat zit hij raar en … hij reageert helemaal niet. Meneer…. Meneer! roep ik…. Gelukkig heb ik een mobieltje en ik bel snel het alarmnummer. Ik probeer hem te beademen…. Even later komt de ambulance al met loeiende sirenes. De verplegers proberen van alles maar … het is al te laat. De man is overleden. Een fataal hartinfarkt… vertelt de verpleger! Wat vreselijk!

“Nee, zelf heb ik het ook nog niet, maar …” Het dendert door mij heen. Kennelijk niet uitverkoren….

Ja maar, zo gemakkelijk kun je dat toch niet zeggen! God heeft toch zelf laten optekenen voor ons in 1 Tim 2:3,4: “Want dat is goed en aangenaam voor God, onzen Zaligmaker; Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen.” (Ezech 18:23. 2 Petr 3:9)

En zegt niet Jes.55:1 en Openb.22:17 En wie dorst heeft, kome, en wie wil, neme het water des levens om niet.

Wat vreselijk om straks diezelfde woorden te moeten horen als de farizeeërs: Maar Hij antwoordde en zeide tot hen:
"Wel heeft Jesaja, van u, geveinsden, geprofeteerd, gelijk geschreven is: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij.
Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden zijn der mensen; Want, nalatende het gebod Gods, houdt gij de inzettingen der mensen"

En voor u die dit leest en geen zekerheid hebt ... U hebt nog de keus…. Nog is het de welaangename tijd, de dag waarop ook u zalig kunt worden!

bekeuringen 2 x zo duur vanaf 1 okt 2006

Snelheidsovertredingen gaan per 1 oktober 2006 flink in prijs omhoog. Ze worden namelijk gewoon verdubbeld. Dat betekent het volgende:

Voor wegen met een maximumsnelheid van 30,50,70,90,110 km geldt
* bij 0-10 kilometer te hard: 2.000 kr
* .....
* bij 31-40 kilometer te hard: 4.000 kr.

Tja, 6 km te hard rijden en dan dik 200 euro lichter worden, doet best pijn, lijkt me zo. Je kunt dat geld op een veel leukere manier kwijt raken...
Er zijn de afgelopen tijd op tal van plaatsen camera's geplaatst, terwijl politie ook regelmatig vanuit het struikgewas een camera richt op aansnellende automobilisten, die vervolgens een aantal honderden meters later de weg af gedirigeerd worden en zonder pardon op de bon geslingerd worden, iets wat niet alleen de Zweden zelf aangaat maar net zo goed overige europeanen binnen de EU.

De nummerplaat wordt geregistreerd en je krijgt de bon gewoon thuis gestuurd! Niet betalen? Dan kun je problemen verwachten als je de volgende keer Zweden binnenrijdt.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee .....

Leuk hoor zo'n fietsendrager..

We wonen hier prima naar onze zin, hoog op de heuvel, maar .... even naar het centrum fietsen is er dus niet bij! De weg is veel en veel te steil en dat geldt zowel voor de route naar beneden als naar boven.

Toen we een tijdje terug een zeer aantrekkelijk geprijsde fietsenhouder in het volvokrantje zagen, besloten we meteen om er zoeen aan te schaffen.

Ik kon eerlijk gezegd nauwelijks geloven dat het zou kunnen werken, maar het werkt prima.

Sinds enkele weken geleden hebben we al diverse leuke tochtjes gemaakt net even verder van huis dan normaal. Het enige wat je nodig hebt is een gedetailleerde kaart.

Zweden in spanning... rechts winnaar!

Vandaag is het verkiezingsdag, zoals altijd op een zondag en zoals altijd voor alle 3 de regeringsniveau's: regering, gemeente en een vorm er tussenin.
Al maanden lang staan de tv- en radioprogramma's in toenemende mate in het teken van deze verkiezingsdag, vooral de afgelopen week.
Zoals men voorzag zou het een nek aan nekrace worden en dat is het ook werkelijk. Met op dit moment (22.15) ca 90% van de stemmen geteld, staat het blauwe rechterblok van vier partijen een ruime procent voor op het rode linkerblok met drie partijen. (Op het kaartje welk blok waar de meerderheid heeft; blauw dus vooral in de grote steden).

Al sinds 1932 is het linkerblok aan de macht geweest, met slechts 2 maal een rechtse regering, die laatstelijk weer het veld ruimde in '94. Een regeringswisseling lijkt me daarom wel gezond, na 10 jaar links en Göran Persson als voortdurende regeringsleider. Macht corrumpeert nu eenmaal. Niet dat ik de illusie heb dat rechts het zoveel beter doet dan links; trouwens in beide blokken is 99% van alle discussies geconcentreerd op portemonnaiekwesties...

Het heeft m.i. dan ook niet al te veel zin om voortdurend naar al die politieke retoriek te luisteren en te kijken: beide blokken willen de macht! Beide blokken zijn de afgelopen jaren sterk naar het midden geschoven en lijken nu erg veel op elkaar! Het hele verhaal is iets versimpeld gewoon of het een onsje meer van dit of van dat moet zijn; veel meer dan dat is het niet.

Dit stukje afrondend (23.00) wordt duidelijk dat Zweden een rechtse regering gaat krijgen die dan onder leiding komt te staan van de 41-jarige Zweedse "VVD"-leider Fredrik Reinfeldt (zie foto). Tegenstander Göran Persson heeft inmiddels zijn nederlaag toegegeven.

Herstel! kostbaar!

Als bezitter van de studiebijbel, een project van "In de Ruimte" heb ik het altijd triest gevonden dat dit project door onenigheid en kennelijk onbegrip al weer vele jaren ter ziele ging.... Je vraagt je zo af. "Hoe kan dat nou?" Zo'n prachtig project naast vele anderen.... en van Herman ter Welle, de stuwende kracht erachter hoorde je maar niets meer... totdat ik vandaag bij Joelnews het bericht lees over herstel van de relaties. Iets om blij van te worden, hoewel het jammer is dat het zo lang heeft moeten duren....

Het Zweedse paradijs bestaat niet ! ?

Van zoonlief kreeg ik een tijdje terug een artikel toegestuurd met onderstaande titel met het verzoek wat commentaar te geven... Door de storing is de reactie uitgelopen, maar het feitelijke commentaar heb ik klaar. Voor geïnteresseerden geef ik dat commentaar in het rood in onderstaande text.

Het Zweedse paradijs bestaat niet !

Europese sociaaldemocraten, Wouter Bos voorop, lopen weg met ’het Scandinavische model: fatsoenlijke uitkeringen, volop werkgelegenheid, prima kinderopvang en toch economische groei. Maar een paar dagen in het beloofde land zelf leveren een heel ander beeld op. ’Het Zweedse model is al dertig jaar op sterven na dood. Wij zouden van júllie moeten leren.’

Op de redactie van Dagens Nyheter, Zwedens grootste krant, kijkt wetenschapsredacteur Fredrik Hedlund bezorgd als hij hoort dat werkende moeders in Nederland maar drie maanden thuis zijn na de bevalling. ‘Dat is niet goed voor een kind’, zegt hij. ‘Zoveel weet ik er wel van. Als de band met de ouders in die eerste cruciale maanden niet stevig genoeg is, krijg je psychologische problemen. Kijk eens naar Amerika, waar zwangerschapsverlof niet bestaat. Die kinderen op de Columbine High School, die zonder aanleiding in het rond begonnen te schieten; er is een verband.’ (wel errrrrug kort door de bocht hoor!)
Zweden heeft geen schietende kinderen. Vrouwen krijgen er anderhalf jaar betaald zwangerschapsverlof. Daarna ­ vrijwel niemand doet zijn kind voor de hele periode in de opvang ­ kost de förskola (letterlijk ‘voorschool’, een uitgebreide crèche) er maximaal honderdtwintig euro per maand. Mannen zijn verplicht twee maanden ouderschapsverlof op te nemen. Veel Zweden vinden het nog niet ver genoeg gaan. Er woedt een debat over de vraag of mannen niet gedwongen zouden moeten zijn om ook negen maanden verlof te nemen. (gevecht tussen links en rechts uiteraard)



Egalitaire samenleving


Zweden is het land van het Folkhemmet, het ‘volkshuis’ dat in de naoorlogse jaren werd gebouwd door de sociaaldemocraten die hier met twee korte onderbrekingen de afgelopen driekwart eeuw regeerden. De staat zorgt hier voor zijn burgers van krybbe til grav (dit is in ieder geval geen Zweeds, mogelijk Deens!)(van de wieg tot het graf). De gezondheidszorg is (bijna) gratis. Het onderwijs is gratis en nog goed ook. Het openbaar vervoer werkt. Er zijn geen noemenswaardige files. Alcohol is op de bon. (niet meer sinds de jaren vijftig!!) Hangjongeren, junks, daklozen; je ziet ze niet in Stockholm, tenminste niet in het centrum. Niemand dringt voor in winkels. Dat kan ook niet. Overal waar een rij is, hangt een apparaat dat wachtnummertjes distribueert. Wilt u informatie? Trek hier een nummertje. Kaartjes kopen? Dan hier drukken. Soms sta je in een rij voor een nummertje waarmee je in de rij mag gaan staan. De Zweden accepteren het gelaten. (Hoezo gelaten? Okay, niemand vind het leuk om te moeten wachten, maar ze begrijpen dat dat nu eenmaal de minst slechte oplossing is!) Want iedereen is gelijk voor de wet. (Is dat anders dan in NL?? Wat zullen we nou krijgen!) Zweden is de meest egalitaire samenleving ter wereld. Toen Ferrari in de jaren van de dotcom-hausse een vestiging opende in Stockholm, werd die wegens gebrek aan belangstelling vrij snel opgedoekt. Uit de band springen wordt hier niet gewaardeerd. ‘Lagom’, is het nationale devies, een onvertaalbaar woord dat zoveel wil zeggen als ‘precies genoeg’, of ‘meer moet het niet zijn’. Op de dag dat het Zweedse elftal een oefenwedstrijd gewonnen heeft op het WK, rijden geel- en blauwgeschminkte, maar verder heel beschaafde supporters, rond in een door de gemeente ter beschikking gestelde bus. Lagom, jongens. (En? Zo zou toch ieder land ze willen hebben of niet soms?)

meer lezen? klik hier

Storing voorbij!

Eindelijk is de storing (tijdelijk?) bij de provider voorbij!

Ook het modem had het kennelijk begeven, voorlopig doe ik het met een geleend exemplaar... Ik haal wel weer opgelucht adem, want het is verdraaide lastig als je gewend bent om voor allerlei practische zaken het net te gebruiken.....

Sam.12:23,24 : betekenisvolle Woorden

En hetzelfde geldt voor mij: ook ik moet niet zondigen tegen de HEER en ik moet zeker niet ophouden voor u te bidden en u het goede en rechte pad te wijzen. 24 Dus: heb ontzag voor de HEER en wees hem oprecht, met hart en ziel toegewijd. U hebt immers zelf ervaren welke grootse daden hij voor u heeft verricht. (NBV)

Billy Graham over "als ik mijn leven over kon doen"

Ik las het volgende van Billy Graham in een recent Engels artikel, iets dat me te denken gaf, misschien meer...

"If he had his life to live over again, Graham says he would spend more time immersed in Scripture and theology. He never went to seminary, and his lack of a graduate education is something that still gives him a twinge. "The greatest regret that I have is that I didn't study more and read more," he says. "I regret it, because now I feel at times I am empty of what I would like to have been. I have friends that have memorized great portions of the Bible. They can quote [so much], and that would mean a lot to me now."

Ruth dwells at the center of his world. "At night we have time together; we pray together and read the Bible together every night," he says. "It's a wonderful period of life for both of us. We've never had a love like we have now—we feel each other's hearts."

Hele verhaal lezen? klik hier

piano gratis gestemd ...

Onze piano ontstemt al te vaak, vinden wij en we besloten hem voor een habbekrats ter verkoop aan te bieden. Op de daarvoor geëigende Zweedse "marktplaats" was dat zo gepiept, fotootje erbij en bellen of mailen maar...

Wie schetst onze verbazing als we na enkele uren worden opgebeld door iemand in Norrköping, dat hij langs wil komen. Lena die hem te woord staat, is verbaasd over de snelle reactie en dat degene die belt van zover belt.. Norrköping ligt wel even 140 km noordelijker... Nou ja, wat ons betreft geen probleem natuurlijk.

De verbazing wordt nog groter als blijkt dat de beller tijdens het telefoongesprek kennelijk even het adres noemt aan iemand en het huisnummer noemt: "drieëntwintig". Lijkt niks bijzonders te zijn, maar de oplettende lezer merkt natuurlijk op dat een Zweed het woord "drieëntwintig" niet kent. De beller blijkt een Nederlander te zijn.
Rare Hollanders hoor... komen ze helemaal uit Norrköping om in Huskvarna naar een nagenoeg "waardeloze" piano te kijken... (denkt, zegt Lena)

Een uur of wat later, stopt er een kleine verhuiswagen met aanhanger voor de deur en twee vriendelijke mannen komen binnen; werken beiden als internationale verhuizers en de ene is tevens pianostemmer. Voor vertrek naar Nederland had hij even op internet gekeken op zoek naar geschikte piano en bleek geïnteresseerd in ons merk piano "bogs & voigt". Dacht wellicht iets interessants te kunnen vinden en in NL weer door te kunnen verkopen. Ja, echte handelaren, die Hollanders!

De piano werd grondig geïnspecteerd, de valse toontjes werden "weggestemd", maar het totaal kon uiteindelijk toch niet bekoren, te veel mankementen: een aantal hamerkoppen weren te diep in het frame geslagen bij vorige stembeurten en het gortdroge binnenklimaat had haarscheurtjes op diverse plekken veroorzaakt. Jammer dan, geen pianoverkoop dus, maar wel een weer redelijk gestemde piano en met wat bakjes water in de pianokast zou het ontstemmen aanzienlijk verminderen, volgens de bezoekende expert.
Nou ja, toch wat opgeschoten dus, ook al zou het niet lukken om de piano te verkopen de komende maanden!

Schilderij van Bengt Nordenberg

Gisteren kocht ik een reproductie van een Zweeds schilderij uit het jaar 1857 dat de naam "andakt" draagt.
Het is van de Zweedse schilder Bengt Nordenberg (1822-1902).

Op het schilderij is een scene te zien waarbij een jonge vrouw die de leeskunst eigen is, voorleest uit de Bijbel. In die tijd begon er een grote opwekking in Zweden (vooral Småland) waardoor velen de boodschap over het geloof in de Heer Jezus Christus hoorden en daardoor veranderd werden. In de strijd tegen de enorme alcoholverslaving, werden nu veel verenigingen van geheelonthouders gesticht.

3 boekjes over een zwaar autistische jongen

Het werken als vrijwilliger bij de 2e handswinkel "Bra och Begagnat" in Huskvarna maakt dat ik regelmatig boeken in handen krijg waarvan ik denk: "Dat boek wil ik nog eens verder inkijken" en niet zelden lees ik het boek dan ook.

Dit keer zag ik een boekje over een zwaar autistische jongen, geschreven door zijn moeder. Al lezend werd ik meer en meer enthousiast over haar warme en invoelende wijze van schrijven.

Ze schrijft dat Olof al vier jaar was voordat hij de diagnose "autistisch" krijgt...
Anderen in haar omgeving begrepen eigenlijk al veel eerder dat er iets mis was, maar wilden niets zeggen.... Later schrijft ze dat ze dat toch heeft gewaardeerd. Tja, zelf zou ik dat maar liever eerder gehoord hebben, denk ik dan, maar ik ben op dit punt nu eenmaal geen Zweed, in ieder geval niet op dat punt...

Olofs moeder beleeft het als iets positiefs zodra ze begint in te zien dat het raadselachtige gedrag van haar zoon, bij nader inzien toch een vorm van communicatie van zijn kant blijkt te zijn. Zij leert langzamerhand "zijn" wijze van communicatie meer en meer "aanvoelen". Daarmee leert ze hem kennen als een afzonderlijke persoonlijkheid en doet er ook van alles aan om hem ook als zodanig te respecteren en aan zijn behoeften tegemoet te komen. Zo richt ze haar huis zodanig in dat Olof zich daarin thuis kan voelen en de kans op chaos zo min mogelijk is.

Ze vertelt hoe een taxireis naar school volkomen chaotisch werd als gevolg van het feit dat én de begeleider én de chauffeur op enig moment vervangen zijn door invallers, iets wat Olof kennelijk enorm angstig maakte, omdat hij het gevoel had dat ze hem in de steek hadden gelaten. Steeds meer leert zijn moeder het gedrag dat hij bij zulke situaties vertoont te begrijpen en daar meer en meer op in te spelen.

Het leven als moeder met hem beleeft ze als "nu eens op de bergtop, dan weer in het dal". Haar strijd daarin geeft ze op een eerlijke wijze weer en maakt dat de lezer groot respect krijgt voor deze vrouw die zich zo totaal inzet om haar kind te begrijpen. Mettertijd leert ze zijn ogen, zijn wijze van ademen, zijn bewegingen steeds beter te duiden en daarop ook steeds beter te reageren.

Ondanks dit moeizame leven gedurende 15 jaar ervaart ze desondanks dankbaarheid, ook al erkent ze dat ze dat desondanks niet altijd zo voelt. Het is dan ook vooral een richtingskeuze zonder daarin perfect te zijn. Ze merkt op dat ondanks haar zoon haar in zeker opzicht een bredere kijk op het leven heeft gegeven. De levenspijn heeft ook geleid tot een bijzondere levensvreugde.

In haar laatste boek beschrijft ze de zomer waarin ze als het ware een hel met Olof meemaakt. Hij is op dat moment 14 en lijkt een terugval mee te maken. Olof is tot dan toe steeds aan de zorg van vrouwen is toevertrouwd geweest. Zijn moeder begint echter te begrijpen dat hij toe raakt aan mannelijk contact. Ongeveer gelijktijdig wordt in Zweden de LSS-wet van kracht die gehandicapten zoals ook Olof het recht geeft op persoonlijke hulp op zodanige wijze dat hij in het leven kan staan zoals iedere andere persoon in de samenleving dat kan. Dat betekent dat hij meerdere persoonlijke assistenten krijgt die hem afwisselend 24 uur per dag begeleiden en met hem optrekken in meer jongensachtige bezigheden, iets waardoor Olof enorm "groeit" en zich steeds beter lijkt te voelen. Uiteindelijk leert Olof zelfstandig te wonen, waarbij zijn moeder de zorg heeft dat er steeds voldoende assistenten zijn die de dagelijkse zorg voor hem op zich nemen. Met eindeloos geduld en veel respect kwijten diverse jongere mannen zich van deze taken, iets wat zoals gezegd heel veel betekent voor Olof maar ook voor zijn moeder die hierdoor na 18 jaar eindelijk een normaler leven zelf kan leiden.
De drie boekjes hebben heel veel positieve reacties van lezers tot gevolg gehad en worden ook in psychiatrische opleidingen steevast als waardevolle leerstof aangeboden.

Voor mij die een zelfde soort functie vervul hebben de boekjes veel betekend, enerzijds door de herkenning van de wijze van omgaan met een gehandicapte medemens, anderzijds ook als inspiratie om op die weg door te gaan.