bekeuringen 2 x zo duur vanaf 1 okt 2006

Snelheidsovertredingen gaan per 1 oktober 2006 flink in prijs omhoog. Ze worden namelijk gewoon verdubbeld. Dat betekent het volgende:

Voor wegen met een maximumsnelheid van 30,50,70,90,110 km geldt
* bij 0-10 kilometer te hard: 2.000 kr
* .....
* bij 31-40 kilometer te hard: 4.000 kr.

Tja, 6 km te hard rijden en dan dik 200 euro lichter worden, doet best pijn, lijkt me zo. Je kunt dat geld op een veel leukere manier kwijt raken...
Er zijn de afgelopen tijd op tal van plaatsen camera's geplaatst, terwijl politie ook regelmatig vanuit het struikgewas een camera richt op aansnellende automobilisten, die vervolgens een aantal honderden meters later de weg af gedirigeerd worden en zonder pardon op de bon geslingerd worden, iets wat niet alleen de Zweden zelf aangaat maar net zo goed overige europeanen binnen de EU.

De nummerplaat wordt geregistreerd en je krijgt de bon gewoon thuis gestuurd! Niet betalen? Dan kun je problemen verwachten als je de volgende keer Zweden binnenrijdt.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee .....

Leuk hoor zo'n fietsendrager..

We wonen hier prima naar onze zin, hoog op de heuvel, maar .... even naar het centrum fietsen is er dus niet bij! De weg is veel en veel te steil en dat geldt zowel voor de route naar beneden als naar boven.

Toen we een tijdje terug een zeer aantrekkelijk geprijsde fietsenhouder in het volvokrantje zagen, besloten we meteen om er zoeen aan te schaffen.

Ik kon eerlijk gezegd nauwelijks geloven dat het zou kunnen werken, maar het werkt prima.

Sinds enkele weken geleden hebben we al diverse leuke tochtjes gemaakt net even verder van huis dan normaal. Het enige wat je nodig hebt is een gedetailleerde kaart.

Zweden in spanning... rechts winnaar!

Vandaag is het verkiezingsdag, zoals altijd op een zondag en zoals altijd voor alle 3 de regeringsniveau's: regering, gemeente en een vorm er tussenin.
Al maanden lang staan de tv- en radioprogramma's in toenemende mate in het teken van deze verkiezingsdag, vooral de afgelopen week.
Zoals men voorzag zou het een nek aan nekrace worden en dat is het ook werkelijk. Met op dit moment (22.15) ca 90% van de stemmen geteld, staat het blauwe rechterblok van vier partijen een ruime procent voor op het rode linkerblok met drie partijen. (Op het kaartje welk blok waar de meerderheid heeft; blauw dus vooral in de grote steden).

Al sinds 1932 is het linkerblok aan de macht geweest, met slechts 2 maal een rechtse regering, die laatstelijk weer het veld ruimde in '94. Een regeringswisseling lijkt me daarom wel gezond, na 10 jaar links en Göran Persson als voortdurende regeringsleider. Macht corrumpeert nu eenmaal. Niet dat ik de illusie heb dat rechts het zoveel beter doet dan links; trouwens in beide blokken is 99% van alle discussies geconcentreerd op portemonnaiekwesties...

Het heeft m.i. dan ook niet al te veel zin om voortdurend naar al die politieke retoriek te luisteren en te kijken: beide blokken willen de macht! Beide blokken zijn de afgelopen jaren sterk naar het midden geschoven en lijken nu erg veel op elkaar! Het hele verhaal is iets versimpeld gewoon of het een onsje meer van dit of van dat moet zijn; veel meer dan dat is het niet.

Dit stukje afrondend (23.00) wordt duidelijk dat Zweden een rechtse regering gaat krijgen die dan onder leiding komt te staan van de 41-jarige Zweedse "VVD"-leider Fredrik Reinfeldt (zie foto). Tegenstander Göran Persson heeft inmiddels zijn nederlaag toegegeven.

Herstel! kostbaar!

Als bezitter van de studiebijbel, een project van "In de Ruimte" heb ik het altijd triest gevonden dat dit project door onenigheid en kennelijk onbegrip al weer vele jaren ter ziele ging.... Je vraagt je zo af. "Hoe kan dat nou?" Zo'n prachtig project naast vele anderen.... en van Herman ter Welle, de stuwende kracht erachter hoorde je maar niets meer... totdat ik vandaag bij Joelnews het bericht lees over herstel van de relaties. Iets om blij van te worden, hoewel het jammer is dat het zo lang heeft moeten duren....

Het Zweedse paradijs bestaat niet ! ?

Van zoonlief kreeg ik een tijdje terug een artikel toegestuurd met onderstaande titel met het verzoek wat commentaar te geven... Door de storing is de reactie uitgelopen, maar het feitelijke commentaar heb ik klaar. Voor geïnteresseerden geef ik dat commentaar in het rood in onderstaande text.

Het Zweedse paradijs bestaat niet !

Europese sociaaldemocraten, Wouter Bos voorop, lopen weg met ’het Scandinavische model: fatsoenlijke uitkeringen, volop werkgelegenheid, prima kinderopvang en toch economische groei. Maar een paar dagen in het beloofde land zelf leveren een heel ander beeld op. ’Het Zweedse model is al dertig jaar op sterven na dood. Wij zouden van júllie moeten leren.’

Op de redactie van Dagens Nyheter, Zwedens grootste krant, kijkt wetenschapsredacteur Fredrik Hedlund bezorgd als hij hoort dat werkende moeders in Nederland maar drie maanden thuis zijn na de bevalling. ‘Dat is niet goed voor een kind’, zegt hij. ‘Zoveel weet ik er wel van. Als de band met de ouders in die eerste cruciale maanden niet stevig genoeg is, krijg je psychologische problemen. Kijk eens naar Amerika, waar zwangerschapsverlof niet bestaat. Die kinderen op de Columbine High School, die zonder aanleiding in het rond begonnen te schieten; er is een verband.’ (wel errrrrug kort door de bocht hoor!)
Zweden heeft geen schietende kinderen. Vrouwen krijgen er anderhalf jaar betaald zwangerschapsverlof. Daarna ­ vrijwel niemand doet zijn kind voor de hele periode in de opvang ­ kost de förskola (letterlijk ‘voorschool’, een uitgebreide crèche) er maximaal honderdtwintig euro per maand. Mannen zijn verplicht twee maanden ouderschapsverlof op te nemen. Veel Zweden vinden het nog niet ver genoeg gaan. Er woedt een debat over de vraag of mannen niet gedwongen zouden moeten zijn om ook negen maanden verlof te nemen. (gevecht tussen links en rechts uiteraard)



Egalitaire samenleving


Zweden is het land van het Folkhemmet, het ‘volkshuis’ dat in de naoorlogse jaren werd gebouwd door de sociaaldemocraten die hier met twee korte onderbrekingen de afgelopen driekwart eeuw regeerden. De staat zorgt hier voor zijn burgers van krybbe til grav (dit is in ieder geval geen Zweeds, mogelijk Deens!)(van de wieg tot het graf). De gezondheidszorg is (bijna) gratis. Het onderwijs is gratis en nog goed ook. Het openbaar vervoer werkt. Er zijn geen noemenswaardige files. Alcohol is op de bon. (niet meer sinds de jaren vijftig!!) Hangjongeren, junks, daklozen; je ziet ze niet in Stockholm, tenminste niet in het centrum. Niemand dringt voor in winkels. Dat kan ook niet. Overal waar een rij is, hangt een apparaat dat wachtnummertjes distribueert. Wilt u informatie? Trek hier een nummertje. Kaartjes kopen? Dan hier drukken. Soms sta je in een rij voor een nummertje waarmee je in de rij mag gaan staan. De Zweden accepteren het gelaten. (Hoezo gelaten? Okay, niemand vind het leuk om te moeten wachten, maar ze begrijpen dat dat nu eenmaal de minst slechte oplossing is!) Want iedereen is gelijk voor de wet. (Is dat anders dan in NL?? Wat zullen we nou krijgen!) Zweden is de meest egalitaire samenleving ter wereld. Toen Ferrari in de jaren van de dotcom-hausse een vestiging opende in Stockholm, werd die wegens gebrek aan belangstelling vrij snel opgedoekt. Uit de band springen wordt hier niet gewaardeerd. ‘Lagom’, is het nationale devies, een onvertaalbaar woord dat zoveel wil zeggen als ‘precies genoeg’, of ‘meer moet het niet zijn’. Op de dag dat het Zweedse elftal een oefenwedstrijd gewonnen heeft op het WK, rijden geel- en blauwgeschminkte, maar verder heel beschaafde supporters, rond in een door de gemeente ter beschikking gestelde bus. Lagom, jongens. (En? Zo zou toch ieder land ze willen hebben of niet soms?)

meer lezen? klik hier

Storing voorbij!

Eindelijk is de storing (tijdelijk?) bij de provider voorbij!

Ook het modem had het kennelijk begeven, voorlopig doe ik het met een geleend exemplaar... Ik haal wel weer opgelucht adem, want het is verdraaide lastig als je gewend bent om voor allerlei practische zaken het net te gebruiken.....

Sam.12:23,24 : betekenisvolle Woorden

En hetzelfde geldt voor mij: ook ik moet niet zondigen tegen de HEER en ik moet zeker niet ophouden voor u te bidden en u het goede en rechte pad te wijzen. 24 Dus: heb ontzag voor de HEER en wees hem oprecht, met hart en ziel toegewijd. U hebt immers zelf ervaren welke grootse daden hij voor u heeft verricht. (NBV)

Billy Graham over "als ik mijn leven over kon doen"

Ik las het volgende van Billy Graham in een recent Engels artikel, iets dat me te denken gaf, misschien meer...

"If he had his life to live over again, Graham says he would spend more time immersed in Scripture and theology. He never went to seminary, and his lack of a graduate education is something that still gives him a twinge. "The greatest regret that I have is that I didn't study more and read more," he says. "I regret it, because now I feel at times I am empty of what I would like to have been. I have friends that have memorized great portions of the Bible. They can quote [so much], and that would mean a lot to me now."

Ruth dwells at the center of his world. "At night we have time together; we pray together and read the Bible together every night," he says. "It's a wonderful period of life for both of us. We've never had a love like we have now—we feel each other's hearts."

Hele verhaal lezen? klik hier

piano gratis gestemd ...

Onze piano ontstemt al te vaak, vinden wij en we besloten hem voor een habbekrats ter verkoop aan te bieden. Op de daarvoor geëigende Zweedse "marktplaats" was dat zo gepiept, fotootje erbij en bellen of mailen maar...

Wie schetst onze verbazing als we na enkele uren worden opgebeld door iemand in Norrköping, dat hij langs wil komen. Lena die hem te woord staat, is verbaasd over de snelle reactie en dat degene die belt van zover belt.. Norrköping ligt wel even 140 km noordelijker... Nou ja, wat ons betreft geen probleem natuurlijk.

De verbazing wordt nog groter als blijkt dat de beller tijdens het telefoongesprek kennelijk even het adres noemt aan iemand en het huisnummer noemt: "drieëntwintig". Lijkt niks bijzonders te zijn, maar de oplettende lezer merkt natuurlijk op dat een Zweed het woord "drieëntwintig" niet kent. De beller blijkt een Nederlander te zijn.
Rare Hollanders hoor... komen ze helemaal uit Norrköping om in Huskvarna naar een nagenoeg "waardeloze" piano te kijken... (denkt, zegt Lena)

Een uur of wat later, stopt er een kleine verhuiswagen met aanhanger voor de deur en twee vriendelijke mannen komen binnen; werken beiden als internationale verhuizers en de ene is tevens pianostemmer. Voor vertrek naar Nederland had hij even op internet gekeken op zoek naar geschikte piano en bleek geïnteresseerd in ons merk piano "bogs & voigt". Dacht wellicht iets interessants te kunnen vinden en in NL weer door te kunnen verkopen. Ja, echte handelaren, die Hollanders!

De piano werd grondig geïnspecteerd, de valse toontjes werden "weggestemd", maar het totaal kon uiteindelijk toch niet bekoren, te veel mankementen: een aantal hamerkoppen weren te diep in het frame geslagen bij vorige stembeurten en het gortdroge binnenklimaat had haarscheurtjes op diverse plekken veroorzaakt. Jammer dan, geen pianoverkoop dus, maar wel een weer redelijk gestemde piano en met wat bakjes water in de pianokast zou het ontstemmen aanzienlijk verminderen, volgens de bezoekende expert.
Nou ja, toch wat opgeschoten dus, ook al zou het niet lukken om de piano te verkopen de komende maanden!

Schilderij van Bengt Nordenberg

Gisteren kocht ik een reproductie van een Zweeds schilderij uit het jaar 1857 dat de naam "andakt" draagt.
Het is van de Zweedse schilder Bengt Nordenberg (1822-1902).

Op het schilderij is een scene te zien waarbij een jonge vrouw die de leeskunst eigen is, voorleest uit de Bijbel. In die tijd begon er een grote opwekking in Zweden (vooral Småland) waardoor velen de boodschap over het geloof in de Heer Jezus Christus hoorden en daardoor veranderd werden. In de strijd tegen de enorme alcoholverslaving, werden nu veel verenigingen van geheelonthouders gesticht.

3 boekjes over een zwaar autistische jongen

Het werken als vrijwilliger bij de 2e handswinkel "Bra och Begagnat" in Huskvarna maakt dat ik regelmatig boeken in handen krijg waarvan ik denk: "Dat boek wil ik nog eens verder inkijken" en niet zelden lees ik het boek dan ook.

Dit keer zag ik een boekje over een zwaar autistische jongen, geschreven door zijn moeder. Al lezend werd ik meer en meer enthousiast over haar warme en invoelende wijze van schrijven.

Ze schrijft dat Olof al vier jaar was voordat hij de diagnose "autistisch" krijgt...
Anderen in haar omgeving begrepen eigenlijk al veel eerder dat er iets mis was, maar wilden niets zeggen.... Later schrijft ze dat ze dat toch heeft gewaardeerd. Tja, zelf zou ik dat maar liever eerder gehoord hebben, denk ik dan, maar ik ben op dit punt nu eenmaal geen Zweed, in ieder geval niet op dat punt...

Olofs moeder beleeft het als iets positiefs zodra ze begint in te zien dat het raadselachtige gedrag van haar zoon, bij nader inzien toch een vorm van communicatie van zijn kant blijkt te zijn. Zij leert langzamerhand "zijn" wijze van communicatie meer en meer "aanvoelen". Daarmee leert ze hem kennen als een afzonderlijke persoonlijkheid en doet er ook van alles aan om hem ook als zodanig te respecteren en aan zijn behoeften tegemoet te komen. Zo richt ze haar huis zodanig in dat Olof zich daarin thuis kan voelen en de kans op chaos zo min mogelijk is.

Ze vertelt hoe een taxireis naar school volkomen chaotisch werd als gevolg van het feit dat én de begeleider én de chauffeur op enig moment vervangen zijn door invallers, iets wat Olof kennelijk enorm angstig maakte, omdat hij het gevoel had dat ze hem in de steek hadden gelaten. Steeds meer leert zijn moeder het gedrag dat hij bij zulke situaties vertoont te begrijpen en daar meer en meer op in te spelen.

Het leven als moeder met hem beleeft ze als "nu eens op de bergtop, dan weer in het dal". Haar strijd daarin geeft ze op een eerlijke wijze weer en maakt dat de lezer groot respect krijgt voor deze vrouw die zich zo totaal inzet om haar kind te begrijpen. Mettertijd leert ze zijn ogen, zijn wijze van ademen, zijn bewegingen steeds beter te duiden en daarop ook steeds beter te reageren.

Ondanks dit moeizame leven gedurende 15 jaar ervaart ze desondanks dankbaarheid, ook al erkent ze dat ze dat desondanks niet altijd zo voelt. Het is dan ook vooral een richtingskeuze zonder daarin perfect te zijn. Ze merkt op dat ondanks haar zoon haar in zeker opzicht een bredere kijk op het leven heeft gegeven. De levenspijn heeft ook geleid tot een bijzondere levensvreugde.

In haar laatste boek beschrijft ze de zomer waarin ze als het ware een hel met Olof meemaakt. Hij is op dat moment 14 en lijkt een terugval mee te maken. Olof is tot dan toe steeds aan de zorg van vrouwen is toevertrouwd geweest. Zijn moeder begint echter te begrijpen dat hij toe raakt aan mannelijk contact. Ongeveer gelijktijdig wordt in Zweden de LSS-wet van kracht die gehandicapten zoals ook Olof het recht geeft op persoonlijke hulp op zodanige wijze dat hij in het leven kan staan zoals iedere andere persoon in de samenleving dat kan. Dat betekent dat hij meerdere persoonlijke assistenten krijgt die hem afwisselend 24 uur per dag begeleiden en met hem optrekken in meer jongensachtige bezigheden, iets waardoor Olof enorm "groeit" en zich steeds beter lijkt te voelen. Uiteindelijk leert Olof zelfstandig te wonen, waarbij zijn moeder de zorg heeft dat er steeds voldoende assistenten zijn die de dagelijkse zorg voor hem op zich nemen. Met eindeloos geduld en veel respect kwijten diverse jongere mannen zich van deze taken, iets wat zoals gezegd heel veel betekent voor Olof maar ook voor zijn moeder die hierdoor na 18 jaar eindelijk een normaler leven zelf kan leiden.
De drie boekjes hebben heel veel positieve reacties van lezers tot gevolg gehad en worden ook in psychiatrische opleidingen steevast als waardevolle leerstof aangeboden.

Voor mij die een zelfde soort functie vervul hebben de boekjes veel betekend, enerzijds door de herkenning van de wijze van omgaan met een gehandicapte medemens, anderzijds ook als inspiratie om op die weg door te gaan.

Open de vensterluiken! in "Sporen in de sneeuw" - Patricia St. John

Ik las laatst een kinderboek van de hand van de bekende schrijfster Patricia St. John. Een verrukkelijk boekje! In het Nederlands is het verschenen onder de naam "Sporen in de sneeuw". Ik had het nooit eerder gelezen. Een kinderboekje, dat wel, maar toch met een krachtige boodschap. Overigens is het boekje niet zo maar verzonnen. Het blijkt voor 95% een waar gebeurd verhaal te zijn, dat zich afspeelde in de bergen van Zwitserland!

Een mooie gedachte komt in de vertelling naar voren als Annette in het verhaal in gesprek met haar oma vraagt "maar als je nu iemand haat, kan je dan ook vragen of Jezus in je leven komt?"
"Als iemand een ander haat, zei oma, dan wordt alleen maar nog duidelijker hoezeer iemand het nodig heeft dat Jezus in zijn hart komt wonen. Hoe donkerder een kamer is, des te meer is het licht nodig. Maar ik kan gewoon niet stoppen om Lucien te haten, zei Annette....
Nee, antwoordde oma. Je hebt gelijk. Niemand kan stoppen met het bedenken van duistere gedachten en niemand kan het ook verhinderen. Als je 's ochtends beneden komt en de vensterluiken zijn dicht en de kamer helemaal donker, zeg je dan tegen jezelf dat je eerst de donkere schaduwen en het duister moet verjagen om daarna de luiken te openen en het zonlicht naar binnen te laten?
Natuurlijk niet, antwoordde Annette. Hoe raak je dan het duister kwijt? Uiteraard open ik eerst de luiken en dan komt het licht naar binnen. Maar wat gebeurt er dan met het duister? Dat weet ik niet. Het verdwijnt gewoon als het licht naar binnen valt.

Dat is precies wat er gebeurt als je de Heer Jezus vraagt om in je hart te komen. Hij is liefde en wanneer de liefde in je hart komt, dan verdwijnt de haat, de zelfzucht, de onvriendelijkheid, precies zoals het duister dat verdwijnt als je het licht laat binnenstromen. Proberen de schaduwen te verdrijven zonder het licht eerst toe te laten, is gewoon onmogelijk!" (eigen vertaling).

de ongerechtige man verlate zijn gedachten (Jes.55:7)

De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en hij bekere zich tot den HEERE, zo zal Hij Zich Zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk. Jes. 55:7

Een prachtig bijbelvers! Een woord van God voor het Israël van toen, maar ook voor u en voor mij.
Ik zie dit Woord vooral als van grote betekenis voor u als u niet weet, gelooft en belijdt dat u gerechtvaardigd bent door het geloof. Zolang wij nog "buiten" de genade zijn, zegt Rom.3:10 e.v. ons dat wij niet rechtvaardig zijn voor God. En de gezindheid van ons hart wordt ons daar onverbiddelijk voorgehouden: "niemand die verstandig is ... God zoekt..., goed doet...; ja niet tot één toe."

En dan staat er een punt! God ziet ons zo! punt! En dan hoor ik de vraag al komen: "Ja, maar als je nu niet echt beseft dat je onrechtvaardig bent, er niet onder gebukt gaat, wat heb ik dan voor nut van dit bijbelvers? "

De ongerechtige verlate zijn gedachten....! Zou dat ons niet iets te zeggen hebben? Of is het niet veeleer een bevel?
Want wat denkt u Jezus Christus te antwoorden, als Hij u zal vragen "heb je ook je eigen (vrome, van anderen geleende, theologische etc etc) gedachten verlaten, zoals ik je gezegd heb?" "Maar Heere, zult u dan wellicht zeggen. Mij is altijd voorgehouden dat eerst dit en dan dat en dan ..... "
Denkt u dat u het daarmee redt? Echt? Zo ja, dan vergist u zich zeer!

De ongerechtige verlate zijn gedachten....! Welke gedachten eigenlijk? Wel, al onze eigen gedachten, die voortdurend als een "ja maar" naar boven borrelen; gedachten waaraan wij méér waarde toekennen dan aan Gods eigen Woord! Zijn Woord luidt, zo eenvoudig: "De ongerechtige verlate zijn gedachten....!"

En waarempel, opnieuw borrelt daar weer zo'n "ja-maar" op! En straks weer een en weer een.... Dat gaat maar door! Ja, van nature heeft de duivel ons zo ingepeperd met vrome gedachten, dat het allemaal zo gemakkelijk niet gaat, dat wij meer naar hem luisteren, dan naar het Woord zelf! Dan pikken de vogels het goede zaad weg! Realiseert u zich dat wel? Of moet van u hetzelfde worden gezegd als van Israël: "Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.(Mt 13:15)
Want wat baat het u dat wie dan ook u iets anders voorhoudt dan wat de Schrift ons voorhoudt? Zult u zich achter hen verschuilen als u zich zult verantwoorden? Dan hebt niets! Vertrouwt niet op prinsen! Alleen het Woord van God zelf kan ons redden!

"De ongerechtige verlate zijn gedachten....!" Ja, dat blijft toch uw eigen, persoonlijke zaak en verantwoordelijkheid! Hier en nu! Niemand kan zich straks verantwoorden door te zeggen dat die en die bekeerde man of vrouw het zus of zo hebben gezegd. Wij worden opgeroepen Gods Woord te geloven niet dat van mensen, hoe vroom of godvruchtig ook!

"De ongerechtige verlate zijn gedachten....!" Wat betekent dat nou echt? Wel, als u beseft dat u er ellendig aan toe bent, doordat al uw vrome gedachten u tot nog toe geen steek verder hebben gebracht op de weg tot God, dan hebt u een juiste positie! Zo lang u denkt dat u door zelf dingen te doen, kerkgang of wat niet al God kunt behagen, verwerpt u ten diepste Gods Woord en zijn oordeel over u. Maar nogmaals, ziet u in dat het er hopeloos met u voorstaat, dan wil God dat u die onnutte gedachte, die bakken die geen water houden verlaat! Nu! Op dit moment! Roep het uit tot God: Heere, ik wil al mijn eigen gedachten verlaten, want zij hebben mij niet geholpen. Als u innerlijk bereid bent die stap te nemen, dan lezen we verder wat het vervolg van deze tekst zegt: "en bekere zich tot de Heere". Ja maar dat kan ik toch niet zelf? zal het wellicht tot direct weer naar boven borrelen bij u.... "De ongerechtige verlate zijn gedachten....!" Dat hebt u toch zojuist gedaan? Erken toch uw zonde voor God, dat u Hem steeds weer tegen spreekt! Ja, hoe is het eigenlijk mogelijk dat u, en wij allemaal van nature, zo gemakkelijk Gods bevel "... en bekere zich tot de Heere" ongeldig verklaren! Ziet u wel dat de boze in uw eigen hart precies dezelfde tactiek gebruikt als hij eens deed bij Eva in het paradijs!

De ongerechtige verlate zijn gedachten....en bekere zich tot de Heere!
Maar hoe doe ik dat dan, vraagt u en tegelijkertijd komt al weer het volgende boven... "ja-maar ik kan niets uit mijzelf.... of niet soms?
We lezen nog even verder: "..., zo zal Hij Zich Zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk."
U krijgt opdracht zich tot Hem te wenden (bekeren) door u af te wenden van uw eigen gedachten - u laat ze los! - en bent bereid u volkomen te verlaten op de Woorden van God. Dat is u te bekeren tot God. Dat is bovenal een innerlijke daad van het hart. En God zegt eenvoudig dat u dat moet doen. U moet dat niet tegenspreken, maar eenvoudig doen. Dat betekent niet dat u vanaf dat moment in uw practische leven veranderd bent, maar wel dat u de bereidheid toont naar God toe om te gaan veranderen naar alles wat Hij u in zijn Woord voorhoudt. U klampt zich van nu af aan steeds en uitsluitend vast aan dat Woord van God! Dat is het teken van bekering. De rest komt door de inwerking van Gods Geest van zelf! U wordt door die keuze van boven geboren. En er is geen baby die zich vanaf de geboorte ook maar een moment afvraagt of ie wel groeit! Daar mag u God voor vertrouwen, want we hebben het gelezen. "..., zo zal Hij Zich Zijner ontfermen, en tot onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk."

Is dat een kwestie van afwachten totdat gaat gebeuren. Nee! Gods ontferming geldt altijd hier en nu! Hij heeft het immers zelf gezegd! Waarom dan twijfelen! Dat was toch het verwijt dat Zacharias kreeg. Hij had niet gelooft wat de engel tot hem had gezegd. Nee, wij moeten eenvoudig geloven wat daar staat. Dat betekent ook dat wij vanuit dat geloof ons al direct tot God mogen wenden en uitroepen: dank u Heere voor deze geweldige genade die ook voor mij geldt!

Moet u dan niet eerst afwachten tot de Geest dat op een of andere wijze aan uw hart gaat bevestigen? Nee, er is geen enkele voorwaarde, dan wat de tekst ons hier voorhoudt en juist in dat eenvoudige geloof, dat in dankbaarheid aanvaarden wat God ons hier voorhoudt, ligt onze redding! Niet in wat wij voelen, meemaken, niet onze verslagenheid, niet ons zondebesef, want dat alles blijft ten diepste een vorm van eigen gerechtigheid. Grijp eenvoudig deze belofte aan en houdt u daaraan vast. Laat het bijbelvers uw innerlijk schoonvegen, zodat al uw eigen gedachten daaruit meer en meer verdwijnen!
En komt de twijfel weer bij u boven. Lees dan opnieuw dit woord en houdt het de duivel voor! Laat zijn Woord in u zijn en leef met dat woord! En de vrede van God zal met u zijn!

Wilt u hulp om verder op de weg van God te leren wandelen, schrijft u mij gerust.

Furuboda - een uniek vakantieoort voor de gehandicapte medemens

Aan de Zweedse Oostzeekust, onder het plaatsen Kristiansstad en Åhus ligt op ca 1 km van het strand een klein plaatsje Furuboda. (via de link is het kaartje zichtbaar. Furuboda is de rode stip. Door uit te zoomen is een beter idee te krijgen van waar het precies ligt.)

Naar de plaats is ook het centrum genoemd dat al enkele tientallen jaren geleden is gesticht door een paar enthousiaste christenen die voor ogen hadden om een centrum te hebben waar de gehandicapte mens alle mogelijke hulp krijgt om op een voor hem of haar aangepaste wijze een vakantie door te brengen.

Inmiddels is de bebouwing van het terrein in zodanige staat dat tijdens de jaarlijkse familiekamp zo'n 170 mensen (gehandicapten met hun assistenten en/of familieleden) hier kunnen verblijven. Daarnaast worden nog meer vakanties voor specifieke doelgroepen georganiseerd en kan men feitelijk het hele jaar terecht.

In 2006 was ik voor de derde keer aanwezig samen met mijn zorgnemer en enkele familieleden van hem. Met m'n collega-assistent werkten we afwisselend van 15.00 tot 15.00 met uitzondering van de nachten.
Veel tijd gaat heen aan de gewone menselijke verrichtingen zoals aankleden, eten, e.d. maar daar tussendoor is ook ruimte om deel te hebben aan de verschillende activiteiten die worden georganiseerd....



Aan het conferentiecentrum is ook een soort volkshogeschool gekoppeld waar personen met een handicap diverse opleidingen kunnen volgen. Tevens kunnen geïnteresseerden een opleiding volgen om op professionele wijze met gehandicapten om te gaan.
Al met al is het een plek waar gehandicapten volop in de picture staan.
Regelmatig komen er buitenlanders die met Engels zich prima verstaanbaar kunnen maken maar voor een familieweek is het wel erg plezierig om ook Zweeds te kunnen.

Op de laatste dag heb ik nog gauw wat foto's gemaakt, vooral van de gebouwen van en rondom Furuboda. Vooral als herinnering voor mezelf, nu dit naar alle waarschijnlijkheid de laatste keer was voor mij...

Op de luchtfoto (klik voor een vergroting) hiernaast bevindt zich Furuboda. Het aangegeven pad met de rode streepjes voeren van het parkeerterrein (1), naar het strand. (ca 1 km). In het restaurant dat open is voor iedere passerende bezoeker kan ook een warme maaltijd worden genuttigd voor ca 6 euro p.p. Een aanrader! Klik hier voor de Engelse verkorte siteversie van de vereniging Furuboda en op de platte grond over het terrein rechtsboven voor een leesbaar exemplaar.

Hollandse waardering voor Zweedse gezondheidszorg

In een gezondheidskrant die periodiek wordt verspreid onder de Zweedse bevolking, stond laatst een aardig artikel over Jan Vingerhoets, een Nederlandse arts die na 10 jaar huisarts te zijn geweest i NL naar Zweden was verhuisd. Nu werkt hij als arts op een gezondheidscentrale zo'n 50 km ten noordwesten van Örebro.

kwali-tijd
Hij geeft aan dat men in Zweden véél meer tijd heeft voor patienten en vergelijkt dan met het NL-systeem waarbij de huisarts om economische redenen zoveel mogelijk patienten moet hebben en hij in zijn geval 30 à 35 patienten per dag verwerkte.
Ik had daar ALTIJD gebrek aan tijd, schrijft hij. En dat heeft consequenties, vindt hij want kwaliteit vergt tijd! Om die reden vindt hij dan ook dat hij hier meer kwaliteit kan leveren dan voorheen in NL, waar veel patiënten genoodzaakt waren om meerdere keren hun arts te bezoeken, iets wat hier in één keer kan worden meegenomen.

uitgebreidere functies
Tijdens een bezoek kunnen direkt ook laboratoriumproeven en/of röntgenfoto's worden genomen. Uit ervaring weten we nog hoe je in NL altijd een verwijskaart kreeg en vervolgens maar afspraken moest zien te maken voor dit soort vervolgacties in het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Tja, effectief is anders natuurlijk (vanuit de patiënt bezien).

Op een Zweedse gezondheidscentrale is altijd ook een fysiotherapeut standaard aanwezig en ook een ziekenhuismaatschappelijk werker en meer van dat soort functies. In Huskvarna met z'n ruim 20.000 inwoners hebben we een eigen gezondheidscentrale naast de meerdere centrales die zich in het aangrenzende grotere Jönköping bevinden.
Dat werkt heel goed vinden wij!

verpleegkundigen
Wat hier ook al jarenlang heel goed werkt is dat verpleegkundigen eigen ontvangstmogelijkheden hebben voor patiënten speciaal ingericht op zaken als hoge bloeddruk, diabetes, wondbehandeling e.d. iets wat volgens Jan Vingerhoets in NL nog in de kinderschoenen staat en vooralsnog meestendeels door een huisarts gebeurt.

Dat betekent niet dat Jan Vingerhoets daarmee vindt dat het Nederlandse model met z'n veel kleinere huisartspraktijkenslecht is. Nederlanders zijn volgens hem best tevreden over hun gezondheidszorg. Het is gewoon anders, maar hij prefereert het Zweedse model boven het Nederlandse .

huisbezoeken
Toch is er ook iets wat hij hier mist. Hij doelt dan op de huisbezoeken die huisartsen in NL doen, iets wat naar zijn idee veel nuttige informatie geeft, maar misschien komt dat ook hier wel...

Jan Vingerhoets heeft een intressant artikel over het Zweedse model gepubliceerd in "Medisch Contact", maar helaas lukt het (mij) niet om dat artikel online op het scherm te krijgen...

Voor ons die in Zweden wonen na veel jaren in NL te hebben gewoond is dat wel leuk om te lezen natuurlijk. Met 4 jaar ervaring in het Zweedse Huskvarna hebben we uiteraard onze eigen - zij het sporadische - ervaringen als patienten, waarin we veel herkennen van dat waarover Jan Vingerhoets schrijft.

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dan stel ik je reactie uiteraard op prijs...

ark van Noach - ark van Huibers

Iemand die anno 2006 een ark bouwt hoeft niet per definitie dezelfde visie te hebben als Noach eens, want zo verzekert de initiatiefnemer, "een wereldwijde overstroming komt er niet meer, dat heeft God beloofd".
Toch een ark bouwen, komt dan ook meer voort uit zijn verlangen om mensen te tonen hoe de ark van Noch er uitgezien moet hebben. Maar niet alleen informatie en een leuk uitje voor bezoekers is de opzet. Vooral ook het vertellen van de evangelieboodschap inspireert de enthousiaste aannemer en evangelist Huibers, die met zijn schip door Nederland wil varen en de maten van zijn schip om die reden heeft moeten beperken.

Indrukwekkend, vooral je bedenkt dat Huibers de ark helemaal in z'n eentje bouwt. Petje af! Wat mij betreft hoop ik dat het gaat lukken en dat hij heel veel bezoekers en luisteraars gaat krijgen in zijn reddingsark.

In april 2006 was hij inmiddels zover als op bijgaande foto te zien is. En wie meer wil weten, kan de 2-vandaaguitzending van begin 2006 online bekijken of downloaden.

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dan stel ik je reactie uiteraard op prijs...

bezoek aan Duitse vrienden in Hjo

In vier jaar hadden we ze niet gezien, maar nu waren onze vrienden een paar weekjes op vakantie even boven Hjo in een huisje op loopafstand van het Vättermeer. Reden voor ons om van de gelegenheid gebruik te maken door hen op te zoeken.

De meisjes waren inmiddels fors groter en ook was Jakob geboren sinds we hen voor het laatst zagen.

De werk- en leefsituatie in Penzlin passeerden de revue en de grote studiedruk op de meisjes vanuit school.

Ook gedachten om zich in Zweden te vestigen kwamen aan bod, maar ook de vele hindernissen die er zijn om die stap te realiseren. Dat wat soms onmogelijk lijkt in onze ogen, is evenwel mogelijk bij onze god, die van alle dingen weet en ons steeds wil leiden in zijn weg.

We genoten van de aangename gezinssfeer tijdens de maaltijden. We maakten een wandeling naar het meer en spraken vervolgens over allerlei gewoonten in Zweden en dat het niet zo gemakkelijk is om wat dieper contact met Zweden te krijgen; dat kost gewoon tijd.

Een dag om met plezier aan herinnerd te worden...

knarsetandend

Vandaag las ik iets uit Matt. 22...

“Vriend, hoe ben je hier binnengekomen terwijl je niet eens een bruiloftskleed aanhebt?” De man wist niets te zeggen. 13 Daarop zei de koning tegen zijn hofdienaars: “Bind zijn handen en voeten vast en gooi hem eruit, in de uiterste duisternis, waar men jammert en knarsetandt.’ (NBV)

Iedereen - goed of slecht - kreeg het aanbod om te komen tot het feest. Iedereen in die tijd kreeg ook bruiloftskleding om aan te trekken van de uitnodigende partij.

Wat een evangelie! Iedereen wordt uitgenodigd om tot God te komen en verkijgt daarbij zonder hij er iets voor hoeft te doen de benodigde bruiloftskleding, dat is Jezus Christus die onze mantel der gerechtigheid is. Door zijn verzoenend werk op het kruis wordt ons dit aanbod gedaan.

Geen geloof hechten aan het aanbod van die genade van God is gelijk aan het afwijzen van de bruiloftskleding.

En dan .... sta je daar als kerkganger of religieus geïnteresseerde plotseling voor Gods aangezicht en je hebt geen bruiloftskleding aan. Om op je tong te bijten! Want als het feest dan begint, mag je er niet bij zijn, ook al had het gekund, maar je hebt het afgewezen, om wat voor (vrome) smoes dan ook. Dat wordt dan iets om eeuwig spijt van te hebben. Wie zou dàn geen tandenknarsen, want er is dan geen weg terug! Nu nog wel!

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dan stel ik je reactie uiteraard op prijs...

Vakantie rond het Vätternmeer (15-22 juni)

Rond het Vättermeer / (Vättern runt)
"Vättern runt" is de naam voor een wielerronde in Zweden rond het meer Vättern. Afgelopen zaterdag 17 juni 2006 werd deze ronde weer gehouden. In de sportactiviteit als zodanig ben ik eigenlijk niet zo geïnteresseerd, maar de benaming voor onze vakantie dit jaar vond ik wel geschikt. Niet dat we ons gebonden voelden om nou zo dicht mogelijk bij het meer te blijven, maar in de praktijk zijn we rond het hele meer geweest als we weer huiswaarts keren over enkele dagen....

historische plaatsen
Het lezen van een aantal historische romans (De weg naar Jeruzalem, de tempelridder, de terugkeer) van de Zweedse schrijver Jan Guillou heeft bij mij het idee gewekt om eens een bezoek te brengen aan de 1000-jarige domkerk in Skara, een kathedraal die voorkomt in de boeken van Guillou, maar vooral ook geplaatst in een landschap waar diverse historische personen hebben geleefd zoals Birger Jarl, die o.a. Stockholm tot hoofdstad maakte. Uiteraard bevatten de boeken heel veel fictie, maar het raamwerk is gebaseerd op feiten en het leven van de Zweden uit die tijd. Jammer eigenlijk, dat Arn, de feitelijke hoofdpersoon van de boeken en de opa van Birger Jarl fictief is en niet historisch... Naast de dom van Skara (2) bezochten we ook diverse kloosterruïnes van Gudhem (1) iets boven Falköping en Varnhem (3), tussen Skara en Skövde. Beide kloosters zijn aan het begin van het vorige millenium gesticht door de strenge kloosterorde van Cistencienzers, via welke ook veel practische kennis zich verspreidde in Scandinavië. In het museum van Gudhem is daarover meer te zien... De trilogie en een vervolgdeel dat niet in het NL verkrijgbaar is, hebben we tijdens het winterseizoen als CD-luisterboeken geleend van de bieb en thuis gezamenlijk beluisterd: heel leuk en beslist de moeite waard om te lezen voor iedereen die van spannende verhalen houdt die verband houden met Zweden. Vandaar dus!

Vriendenbezoek
Nog voorafgaand aan ons bezoek aan Skara bezochten we nog de tentoonstelling van Rörstrand, een in Zweden voor iedereen bekende porseleinfabriek in Lidköping. Eind 2005 is de produktie van de fabriek evenwel opgehouden, maar produkten zijn er nog volop en ook het koopjeshoekje was wel een bezoekje waard... Na het museumbezoek liepen we door het leuke centrum van Lidköping (1+) en zochten er iemand op die we een jaar of vijf eerder hadden ontmoet in de Zweedse zeemanskerk in Rotterdam maar nu weer in Lidköping woont. Blij verrast en met direct leuk contact bleven we er zelfs een nachtje slapen... Leuk is dat! We hadden warm, prachtig weer tijdens deze dagen en het was echt genieten.... Via Askersund, gelegen aan het hoogste punt van het Vättermeer waar we jeugdkennissen van Lena bezochten, reden we door naar Kumla (4) waar we enkele dagen bij Eva J. in haar "nieuwe" huis verbleven. Een grilavondje met andere bekenden die ons vroeger in NL hadden opgezocht, vergulde het bezoek.

toneelstuk Hedengren
Met haar bezochten we ook een toneelvoorstelling rond de bekende herenboer Hedengren die aan het begin van de Zweedse opwekkingsbeweging heeft gestaan tijdens de eerste helft van de 19e eeuw. Een groep amateurs beelden tijdens een toneelvoorstelling in het gebedshuis van het voormalig klooster te Riseberga (ook voorkomend in de boeken van Guillou!) het leven uit op het landgoed Riseberga dat bestond uit een leven vol van overmatig drankgebruik en alles wat daarbij hoort.... Ook de overgang naar een ander leven werd op roerende wijze verbeeld toen de hoofdpersoon na verlies van zijn vier kinderen als gevolg van difterie oid mentaal en geestelijk aan de grond kwam te zitten. Een sterke geloofservaring verankerd in het lezen van de bijbel maakte dat hij aan het begin van een geestelijke vernieuwingsbeweging komt te staan, van waaruit de opwekking zich steeds verder verbreidde. In het stuk komt ook de destijds wereldberoemde zangeres Jenny Lind voor en de alom bekende psalmdichteres Lina Sandell (er is zelfs een treinstel naar haar vernoemd!!), Beiden ervoeren we het toneelstuk als een hoogtepunt van onze vakantietrip!!

Vrienden & Torpkonferentie
We ontmoetten nog een aantal jeugdvrienden van de bijbelschool en genoten van elkaar en van de zon tijdens een middag verblijf op een eiland in het meer van Nora (5). We sliepen de laatste week in de caravan van een van hen op het terrein van Torp, even buiten Kumla (4), waar de nu 120e conferentie gehouden die bezocht wordt door zo'n 10 à 20 duizend mensen met het hoogtepunt op het midzomerweekend (23/24 juni).
Veel werk wordt gedaan door vrijwilligers. Zelf was ik dat ook als invaller op de 2ehandsboekenafdeling gedurende kortere periodes.
Al op dinsdag waren er ca 1000 kinderen in de speciale kindertent. Het is een plek waren gezinnen van jaar tot jaar naartoe gaan, een soort opwekkingconferentie à la Walibi World (voorheen Vierhouten) Na een aantal goede dagen keerden we via Vadstena (7) met z'n prachtige slot en prachtig bewaarde houten binnenstad, weer huiswaarts. Meer foto's te zien hier.

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dan stel ik je reactie uiteraard op prijs...

Is God onrechtvaardig, wreed en bloeddorstig?

Veel mensen incl. theologen maken onderscheid tussen de God van het Oude Testament en die van het Nieuwe Testament, ondanks Gods eigen aanspraken dat Hij dezelfde is, de onveranderlijke. Okay, dat betekent daarmee nog niet dat God altijd op dezelfde wijze te werk gaat, maar het is fundamenteel te beseffen dat God de onveranderlijke is bij wie geen zweem van verandering te bespeuren is.

Toch menen velen dat ze in het vernietigen van Israels vijanden in het OT een bloeddorstig God kunnen onderkennen die anders is dan de God van het NT. Voordat ik er een paar dingen over schrijf wil ik wel duidelijk maken dat ik niet de pretentie heb dit grote onderwerp even met een paar regeltjes te kunnen afdoen. Ik zie echter geen reden om er zo maar van uit te gaan dat de God die laat zien wij Hij is op andere plaatsen ten diepste zou liegen in andere delen van de Bijbel. Het op eigen houtje maar wat uitspraken doen over de God van de Bijbel vind ik knap aanmatigend. Laten we even beseffen dat als Hij werkelijk is die Hij zegt te zijn de eeuwige, onveranderlijke, Schepper van hemel en aarde dat Hij dan ook niet echt past in onze binnenzak.  Ons denkraampje laat het dan gewoon afweten. Nogmaals: God is degene die zich openbaart als de "Ik ben": vroeger, nu en straks, in eeuwige tegenwoordige tijd. "Zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid", schrijft David in Ps 136 maar liefst 25 keer als een voortdurend refrein. Dat is toch wel iets om bij stil te staan. Waarom zouden we dan opeens zo wantrouwig zijn ten opzichte van God zodra we het even niet begrijpen? Daarnaast komt deze uitspraak nog eens 17 keer voor in het OT. Het is dus niet maar even uit de lucht gegrepen dat God goed is!

Is God dan niet bloeddorstig als Hij opdracht geeft om de volken die in Kanaän wonen volledig uit te roeien? Nee, Hij is niet als een bloeddorstig wild dier, maar wel rechtvaardig! Desondanks roept hij de onrechtvaardige ertoe op om zijn verkeerde weg te verlaten (Jes 55:7) en zich tot Hem te wenden, vanuit het verlangen dat de onrechtvaardige rechtvaardig zal worden!

Maar al die volkeren dan die toch maar even worden vernietigd om Israël een plek onder de zon te geven? Is dat niet onrechtvaardig? Velen zetten God onmiddellijk in de beklaagdenbank en beschouwen zich zelf als rechter. Ja je moet maar het lef hebben!! Is het niet veeleer onnozel en gebaseerd op weinig doordachte, al te menselijke gedachten? Moeten we over vragen die rijzen bij het lezen van de Bijbel, niet veeleer diezelfde Bijbel aan het Woord laten?
God prent het zijn volk in dat zij nu in Israël zullen mogen wonen, maar niet omdat zij zo rechtvaardig zijn, maar vanwege de boze daden van die volken (De 9:3-6). En als de Israëlieten zich net zo zullen gedragen als die volkeren, dan zullen ook zij uit dat land worden verdreven (De 8:19), iets wat ook gebeurd is toen de Israëlieten naar Assur resp. Babel werden weggevoerd in 722 resp 586 v.Chr.

Overigens, de Israelieten zelf beschuldigden God ervan onrechtvaardig te zijn, maar luister eens naar Gods antwoord in Ez.18:23-31:
23 Denken jullie dat ik het toejuich als een slecht mens sterven moet? – spreekt God, de HEER. Nee, ik wil dat hij tot inkeer komt en in leven blijft.
24 En wie goed heeft geleefd, maar niet langer rechtvaardig is, onrecht doet en alle wandaden begaat van een slecht mens – moet die in leven blijven? Al zijn goede daden zullen niet langer tellen; omdat hij mij ontrouw is geworden en zonden heeft begaan, zal hij sterven.
25 Nu zeggen jullie: “De wegen van de Heer zijn onrechtvaardig!” Maar luister, Israëlieten! Ben ik het die onrechtvaardig is? Gaan júllie niet eerder onrechtvaardige wegen? 26 Iemand die rechtvaardig was maar dat niet langer is en onrecht begaat, sterft omdat hij onrecht heeft begaan. 27 Iemand die goddeloos leefde maar dat niet langer doet, mij trouw is en het goede doet, zal in leven blijven. 28 Als hij tot inzicht en inkeer is gekomen en niet langer misdaden begaat, zal hij zeker blijven leven en niet hoeven sterven. 29 De Israëlieten zeggen: “De wegen van de Heer zijn onrechtvaardig!” Ben ik onrechtvaardig, Israëlieten? Zijn júllie het niet die onrechtvaardig zijn?
30 Ik zal iedereen beoordelen naar de weg die hij gegaan is – spreekt God, de HEER. Kom tot inkeer, bega geen misdaden meer, anders brengt jullie schuld je ten val. 31 Breek met het zondige leven dat jullie hebben geleid, en vernieuw je hart en je geest. Dan hoeven jullie niet te sterven, Israëlieten!

Is daarmee alles gezegd? Nee, zeker niet! Vragen te over! Blijf ook rustig doorgaan met vragen! Daar is niks mis mee! Het is echter wijs om dat te doen vanuit het besef hoe klein wij zelf zijn en beperkt in ons denken. Bedenk tegelijkertijd hoe onvoorstelbaar groot God is die eenvoudig van zich zelf zegt dat zijn wegen onbegrijpelijk zijn (Rm 11:33) maar daarnaast ook dat zijn goedertierenheid tot in eeuwigheid is. Dat maakt dat we niet ongerust hoeven te worden over allerlei voor ons onbegrijpelijke vragen, ook al zullen een aantal daarvan tijdens ons leven hier niet beantwoord worden. De boze probeert nog altijd ons te doen geloven dat God niet degene is, zoals Hij zich aan ons heeft geopenbaard. Zo deed hij toen zo probeert hij het ook nu nog. Trap niet in die val!

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dat stel ik je reactie uiteraard op prijs...

God bewijst zijn goedheid (Deut.2:19b-22)

Tijdens het lezen stuitte ik op de volgende verzen, die mij raakten......

Deuteronomium 2: 19b-22 Ook van het land van de Ammonieten geef ik je niets in bezit; ik heb het aan de nakomelingen van Lot in eigendom gegeven.’ 20 (Ook dat wordt beschouwd als land van de Refaïeten, die daar vroeger woonden; in Ammon worden ze Zamzummieten genoemd. 21 Het was een groot en machtig volk van reuzen zoals de Enakieten, maar de HEER heeft hen uitgeroeid, zodat de Ammonieten zich meester konden maken van hun land en zich daar in hun plaats konden vestigen. 22 Hetzelfde heeft hij gedaan voor de afstammelingen van Esau in de Seïr. Ter wille van hen heeft hij de Chorieten uitgeroeid, waarna zij zich meester maakten van hun land en zich daar in hun plaats vestigden; zij wonen er tot op de dag van vandaag.

Handelingen 17:26 Uit één mens heeft hij de hele mensheid gemaakt, die hij over de hele aarde heeft verspreid; voor elk volk heeft hij een tijdperk vastgesteld en hij heeft de grenzen van hun woongebied bepaald.

Onze God is niet veraf, maar is aktief met de volken bezig, in het bijzonder met de landen in het Midden-Oosten. Zoals Hij heeft bepaald, zo zal het gaan. Vanuit dit vaste vertrouwen mogen wij leven.
Gelijktijdig laten de verzen uit Deuteronomium zo prachtig zien hoezeer God ook getrouw is aan Lot als Abrahams neef, en diens afstammelingen, de Ammonieten, maar ook aan Ezau, de kleinzoon van Abraham en diens afstammelingen. Wat een heerlijke bewijzen van Gods goedheid en genade!

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dat stel ik je reactie uiteraard op prijs...

hemelvaartsdag

Hemelvaartsdag: een gebeurtenis waar de meeste mensen eigenlijk niks mee kunnen. Toch goed om eens even te meimeren over deze bijzondere gebeurtenis die in Lukas 24 en Hand.1 beschreven wordt.

Jezus zegent zijn discipelen terwijl Hij ophoog voer. Sindsdien zegent Hij ons die zijn discipelen zijn nog aldoor!

De mannen in witte kleren - vermoedelijk engelen - brengen de discipelen ertoe niet te blijven staren, maar zich te realiseren dat de Heer Jezus op soortgelijke wijze zal terugkomen; ook met wolken en ook op de Olijfberg waar de discipelen zich toen bevonden. (zie Zc. 14:4).

Het juiste perspectief te zien van dit alles, leidde de discipelen tot aanbidding, verhaalt Lukas ons.

Teruggekomen in Jeruzalem waren de discipelen eendrachtig in het gebed, gedachtig aan de woorden dat ze kracht zouden ontvangen wanner de Heilige geest over hen zou komen om Zijn getuigen te zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het einde van de aarde.

Wat een inspiratie!!!

Meer inspiratie op 1 2 3

Nieuwe inspiratie tot bijbellezen

Het is goed om regelmatig wat input van anderen te krijgen die iets met je doet of in ieder geval aanleiding is tot bepaalde actie. Nu is dit bepaald geen opmerkelijke gedachte want dat gaat natuurlijk ongemerkt heel vaak zo, maar soms is goed als je je het bewust wordt en blijft in bepaalde gevallen.

Hoe dan ook, enige tijd geleden werd ik opmerkzaam gemaakt op een website met daarop online een soort herziene King James Version, die de naam English Standard Version (ESV) heeft gekregen, een bijbelvertaling die ik als relatieve leek op vertaalterrein waardeer als een vertaling die zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke tekst blijft - in NL vergelijkbaar met vooral de SV - maar daarbij wel gebruikt maakt van de veel oudere en daarmee betrouwbaarder bijbeltekstfragmenten die ontdekt zijn nadat de KJ en SV zijn tot stand kwamen.

Natuurlijk was ik wel gewend om de bijbel te lezen, maar ik realiseer me dat er regelmatig toch wel de klad in kwam en ook bleef het vaak beperkt tot het OT.
Om mezelf te stimuleren tot lezen heb ik die pagina vooralsnog tot m'n start-pagina gemaakt. Met een NBG in PDF-formaat gelijktijdig op een andere pagina, vergt het lezen van de Engelse tekst niet al te veel tijd. Door gelijktijdig te luisteren naar de voorgelezen tekst van de online-audiobible wordt het leereffect ook op die manier versterkt (flash-player-format).Naast het voordeel van het vergroten van de Engelse woordenschat, prikkelt het lezen tot nadenken vanwege de onbekende bewoordingen. Want eerlijk gezegd is het boek Numeri dat op dit moment aan de orde is niet direct een bijbelboek waarin zelf zou gaan lezen, maar het bevat wel geweldig rijke gedachten.

Dit leesschema dat ik overigens wel voor mezelf beperk tot het 1e en het 4e bijbelgedeelte per dag maakt dat het voor mij 2 jaar duurt om de hele bijbel te lezen, i.p.v. 1 jaar. Okay, ik heb er op die manier een persoonlijke variant van gemaakt, maar ook hier geldt: beter één vogel in de hand dan tien in de lucht. Toch?

Hmm.... heb je al tot zover gelezen dat stel ik je reactie uiteraard op prijs...